• وبلاگ شخصی من در بر گیرنده نوشته‌ها، تالیفات، نظرات و فعالیتهای شخصی من در حوزه‌های روزنامه نگاری اقتصادی ، مدیریت و مشاوره رسانه ، برنامه سازی و تحلیلهای فناوری اطلاعات و کمی هم موضوعات شخصی است. تا اتمام کار ظاهرسازی سایت راه باقی است، فعلا باید شکل نهایی مشخص شود، تا آن  زمان سعی میکنم کمتر مطلب متفرقه بنویسم. شما هم صبور باشید و راهنما …


  • موانع تا وقتی مانع هستند که اونها رو مانع بدونی، اگه اونها رو یک مرحله از مسیر بدونی دیگه مانع نیستن …


  • از این دسته، بیشتر مطلب بخوانید ...

  • و گفت: آزادمردی دریائیست به سه چشمه، یکی سخاوت، دوم شفقت، سیم بی‌نیازی از خلق و نیازمندی به حق.
    .
    – تذکره الاولیا ، ذکر ابوالحسن خراقانی


  • از این دسته، بیشتر مطلب بخوانید ...
  • از غیر دیدن …

    و گفت: داوری کافری‌ست و از غیر دیدن شرک است و خوش بودن فریضه است.

    – تذکره الاولیا، ذکر شیخ ابوسعید ابوالخیر


  • از این دسته، بیشتر مطلب بخوانید ...
  • تحلیل و بررسی مطبوعات ارتباطات

    از این هفته سه شنبه‌ها، ساعت ۷ شبکه ۷ ( آموزش) برنامه زنده برخط
    با اجرای آیتم تحلیل و بررسی اخبار و مطبوعات فناوری در خدمت دوستان هستم
    دوستان مطبوعاتی نشریه و یا گزارشهاشون رو برام ارسال کنن تا در این برنامه ازش یاد کنیم . حجم بالای کاری ممکنه اجازه نده به همه مطالب دوستان شخصا سر بزنم . پس برام بفرستید . به این ایمیل :azad@titr1.net

    سعید نوری آزاد نویسنده و دبیر برنامه برخط - شبکه آموزش

    سعید نوری آزاد نویسنده و دبیر برنامه برخط – شبکه آموزش

    سعید نوری آزاد نویسنده و دبیر برنامه برخط - شبکه آموزش

    سعید نوری آزاد نویسنده و دبیر برنامه برخط – شبکه آموزش


  • از این دسته، بیشتر مطلب بخوانید ...
  • خبر درگذشت مهدوی کنی گاف خبری بود یا حرفه‌ای گری رسانه‌ای؟

    آیت الله مهدوی کنی درگذشت …

    خبر درگذشت مهدوی کنی گاف خبری بود یا حرفه‌ای گری رسانه‌ای؟

    خبر درگذشت مهدوی کنی گاف خبری بود یا حرفه‌ای گری رسانه‌ای؟

    این تیتری بود که بسیاری سایتهای زرد و صفحات شبکه‌های اجتماعی ن را کشفی عظیم از خزانه گافهای رسانه ای برداشت کرده و منتشر کردند.
    اما این خبر یک خبر واقعی نیست ( ایشان هنوز در قید حیات هستند)، فقط اشتباها بر روی خروجی خبرگزاری نمایش داده شده است.
    دلیل نوشتن اینچنین خبری چیست؟ آیا این سایت منبع خاصی در اختیار داشته و خبر رسیده و حالا تکذیب شده به دلایل خاص؟
    در کار رسانه ای مخصوصا رسانه‌های آنلاین سرعت در انتشار مطلب یک مزیت به شمار میرود و گاها بصورت افراطی بر سر آن مسابقه است و نیروهای بخشهای آنلاین و خبرگزاریها بر سر همین موضوع استرس عظیمی دارند.
    در برخی موارد که میشود اتفاقات مهمی را پیش بینی کرد خبرها را پیشنویس می‌کنند و به شرح و بسط آنها میپردازند، که خبر فوق یکی از همین موارد است .
    حتی در رسانه های حرفه ای مستندهای تصویری و گزارش و مصاحبه هایی برای موارد خاصی تهیه میشود که آنها را در روز و ساعتی مشخص که حادثه رخ میدهد منتشر کنند .
    نتیجه برای مخاطبین عمومی : هیچ وقت جوگیر سرعت و حجمه اخبار نشوید
    نتیجه برای همکاران رسانه : نتیجه برای مخاطبین عمومی + یخورده دقت کنید.


  • از این دسته، بیشتر مطلب بخوانید ...
  • دست گاه …

    جریان سرد هوایی که از ورودی مترو خارج میشد وسوسه ادامه مسیر با مترو را بر بقیه وسوسه‌ها چیره کرد، تازه وقتی پله های سرد مترو تمام شده و پای سکوی قطاری که نیامده بود رسیدم فهمیدم چقدر کف پاهایم درد میکند، عادت داشتم ، هم به پیاده روی و هم به درد کف پا و کمر، کمی هم خوابم گرفته بود، از صبح چیزی نخورده بودم که بشود اسمش را وعده عذایی گذاشت، صبح عجله داشتم و ظهر هم جایی که بودم غذایش زیادی چرب بود و بوی ماهی میداد، با چای و شیرینی خودم را مشغول کرده بودم تا برسم به خانه، سکو کمی شلوغ بود و تا قطار برسد هم کمی شلوغتر شد، درب قطار درست جلوی صورتم ایستاد، فکر کردم نشانه خوش شانسی است، اما جمعیت متحدا هلم داد وسط مترو، صندلی خالی گیرم نیامد، لاجرم از میله سرد مترو آویزان شدم، حوصله هیچ کاری نداشتم و خیره شدم به مسافرها، از بغل دستی من تا انتهای سالن  بغیر از آنهایی که خواب بودند تقریبا همه سرشان توی موبایل بود، یکی بازی میکرد، یکی دنبال نمیدانم چه میگشت، آن یکی مخ منشی قبلی شرکتشان که با ریس دعوا کرده بود را با صدای بلند میزد و خلاصه هر کسی مشغولیتی داشت توی همان یک کف دست دلخوشی، صدای بیب بیب یک گوشی دیگر سرم را گرداند به طرف انتهای سالن، سنگینی نگاهی مرا به سوی خود خواند، صاف نگاه کردم به یک جفت چشمی که نگاهم میکرد، یک جفت چشم خوشرنگ با آرایشی که حداقل دو سه تا رنگ تویش بود، یا حداقلمن اینطور متوجه شدم، شاید رنگها مال خودش بود، هر چه بود قشنگ بود، موهای خرمایی رنگ و روسری طیف کم رنگی از صورتی که وسطهای سر گیر کرده بود و انگار یک سفره ماهی صورتی پریده بود روی سرش و دستهایش را گرفته بود زیر چانه او، متوجه نگاه من که شد نگاهش را دزدید، گذاشتم به حساب اتفاق، کیفم روی دوشم سنگینی میکرد ، حتی حال جابه جا کردنش را هم نداشتم ، اما ایستگاه بعد پیاده شدن چند مسافر ناگزیر جابه جایم کرد، دیدم از‌آنهمه موبایل به دست حس خوبی نداشتم ، دست کردم تو کیفم و یک کتاب بیرون آوردم، سر جابه جا شدن متوجه شدم تقیربا کنارش قرار گرفتم ، این سری نگاهش به من نبود، داشت ردیف مسافرای موبایل به دست رو نگاه میکرد ، دست اون هم هیچی نبود ، یعنی یه عینک بزرگ و رنگی دستش بود ، برای خودش ملونی بود، نگاهم به پایین مانتوش هم افتاد که مثل نیمه بالاش که شروعش مشخص نبود انتهای مشخصی هم نداشت، چند تا تیکه بالا و پایین و با برشهای مختلف ، الان غیر از مانتوی مدرسه و کارمندی دیگه مانتوها مثل قدیم نیست ، قبلا میشد گفت پایین اینجاس، اما الان نه ، حتی پشت و روش رو هم نمیشه تشخیص داد، همه هم که شدن یه اندازه و یه شکل، با فرق چندتا مارک، شروع کردم خواندن، کتاب جدید نبود ولی دوست داشتم بخوانم ، مثل همیشه سعی میکنم کتاب توی کیفم با جیبم باشد، آن روز کتاب مدیر مدرسه جلال دستم بود، چند وقتی هست که توی کیفم مانده و گه گداری که توی مترو یا ماشین وقت کنم بازش میکنم از سر علامتی که گذاشته ام میخوانم، آخرهای داستان تصادف معلم کلاس چهارم بودم که سنگینی نگاهی سرم را در خود گرفت، داشت نگاهم میکرد ، یعنی داشت سعی میکرد ببیند چه میخوانم ، منهم آخر پاراگراف را بلند خواندم: “از طرف یارو آمریکاییه آمده اند عیادتش و وعده و وعید که وقتی خوب شد ، در اصل چهار استخدامش کنند و  بازبان بی زبانی حالیم کرد که گزارش را بی خود داده ام و حالا هم داده ام ، دنبالش نکنم و رضایت طرفین و کاسه ی از آش داغ تر و از این حرف ها …خاک بر سر مملکت .” …
    بیشتر…


  • از این دسته، بیشتر مطلب بخوانید ...
    • مدیری که قبل از انتشار مصاحبه‌اش برکنار شد!

      http://www.jamejamonline.ir/Media/Image/1392/08/25/635201855675460656.jpg

      اسمش را تصادف بگذاریم، دست روزگار، اتفاق یا هر چیز دیگر، محمدحسن کرباسیان که تا زمان انجام کارهای فنی این مصاحبه مدیرعامل پست بود، جای خود را به حسین مهری داد. لذا به همین سادگی اظهارات حاکمیتی جای خود را به اظهارات کارشناسی یا برنامه هایی داد که اکنون شکل آرزو به خود گرفته و امید است مدیرعامل بعدی آنها را پیش ببرد.

      وقتی این تغییر پیش آمد دو راه وجود داشت؛ راه اول، دست نگه داشتن از درج این گفت وگو و موکول کردن آن به آینده بود و راه دوم، تغییر حقوقی شخصیت مصاحبه شونده و درج اظهارات وی. پس از سبک و سنگین کردن ها و بررسی ها سرانجام قرار بر انتخاب راه دوم شد.

      علت هم این بود که نقطه نظرات کارشناسی مدیرعامل قبلی حتما و لزوما به کار مدیرعامل جدید می آید و راهگشا خواهد بود. آقای کرباسیان در این گفت وگو نسبت به سرنوشت شرکت پست و روشی که برای خصوصی شدن آن در دولت قبل برگزیده شده و اکنون در دستور کار مجلس است، هشدار داده است.

      به زعم وی سپردن کامل پست به بخش خصوصی تجربه ای ناکام خواهد بود که در سایر کشورهای دنیا بویژه کشورهای غربی که پیشتاز خصوصی سازی در همه زمینه ها بوده اند نیز شکست خورده است. جالب است که میزان این شکست خوردن تا به آنجا بوده که باعث پس گرفته شدن شرکت پست از خریدار آن شده است.

      مدیرعامل قبلی پست پیشنهاد می کند باید در روش کنونی مورد نظر در واگذاری شرکت پست تجدیدنظر کرد که آزموده را آزمودن خطاست.

      وی همچنین اظهار امیدواری کرده است مجلس حرف کارشناسی موجود درباره مضرات روش کنونی خصوصی سازی پست را بشنود؛ وظیفه ای که به نظر می رسد بر دوش مدیرعامل جدید شرکت پست قرار گرفته است.

      در نهایت نیز جای امیدواری است راه شرکت پست به عنوان یکی از دستگاه های مهم کشور که ارتباط مستقیم و کاملی با مردم دارد، رو به تعالی پیش برود و کمیت و کیفیت خدمات آن به مردم متحول شود.

      سعید نوری آزاد

      شرکت پست نباید خصوصی شود بیشتر…


    از این دسته، بیشتر مطلب بخوانید ...
    تیتر آزاد...

    و گفت: آزادمردی دریائیست به سه چشمه، یکی سخاوت، دوم شفقت، سیم بی‌نیازی از خلق و نیازمندی به حق.
    .
    – تذکره الاولیا ، ذکر ابوالحسن خراقانی


    گفتگو با دبیر شورای عالی فضای مجازی

    با عنوان “ملی” برای کارها مخالفم

    در این گفتگو نکات بسیار زیادی نهفته است که شاید زمان به آنها پاسخهای روشنی دهد . اینکه برای سازمانهای دیگر چه اتفاقی خواهد افتاد و اینکه تا چه میزان آنها در مقابل تغییرات مقاومت خواهند کرد.

     اوایل سال ۹۰ اعلام شد رهبر معظم انقلاب در ابلاغی، دستور تشکیل یک شورای عالی در حد و اندازه و اختیارات شورای عالی امنیت ملی و شورای عالی انقلاب فرهنگی به نام شورای عالی فضای مجازی را داده‌اند.
    http://www.aftana.ir/images/docs/000003/n00003472-b.jpg

    عنوان این شورا آنقدر گسترده و حساس بود که همه درباره این که چه باید باشد یا چه خواهد شد صحبت می‌کردند، اما این که واقعا چه چیزی در حال رخ‌دادن است مشخص نبود تا این که با ابلاغ رئیس‌جمهور یکی از جوان‌ترین مدیران کشور به‌عنوان دبیر این شورا برگزیده شد.

    سرانجام «جام‌جم» پس از چند بار پیگیری به ساختمان انتهای خیابان کارگر شمالی دعوت شد تا با دبیر کم‌حرف شورای عالی فضای مجازی گفت‌وگو کند.

    گفت‌وگوی ما با مهدی اخوان بهابادی، استاد مخابرات دانشگاه تهران و معاون سابق وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات از نظر می‌گذرد.

    خود شما از اینترنت استفاده می‌کنید؟

    طبیعتا خیلی زیاد.

    از گوگل استفاده می‌کنید؟

    بله، طبیعتا.

    به عنوان مرجع قانونگذار برای اینترنت چه استفاده‌ای از اینترنت می‌کنید؟

    من به چند دلیل مجبورم از اینترنت استفاده کنم؛ یکی فعالیت آکادمیک و دانشگاهی برای دسترسی به منابع علمی، تعامل، تماس با اصحاب علمی در دنیا یا داخل کشور را لازم دارد. موضوع دیگری که از اینترنت استفاده می‌کنیم امور روزمره است. بالاخره قبلا مردم نامه می‌نوشتند، اما حالا ایمیل می‌زنند. در مکاتبات هم استفاده می‌کنیم، برای خواندن اخبار هم معمولا از اینترنت استفاده می‌کنم به ‌خاطر این که محدودیت زمانی وجود ندارد و هر وقت بخواهم می‌توانم به هر خبری دسترسی پیدا کنم.

    سرگرمی اینترنتی شما چیست؟

    خب، من هم مثل همه مردم بازی اینترنتی می‌کنم البته نه به این شکل که وقت زیادی بگذارم. کلا با دوهدف درگیر سرگرمی‌های اینترنتی می‌شوم. یکی این‌ که سعی می‌کنم همیشه خودم را به روز نگه دارم و مسئولی را که معمولا پشت در بسته اتاقش نشسته و فکر می‌کند و شخصا یک تصمیمی می‌گیرد را نمی‌پسندم. آخرین اخبار را دارم و معمولا خودم شخصا مستقیم می‌گیرم و صبر نمی‌کنم گزارشی برایم تهیه شود و بنشینم آن را بخوانم. یکی هم خب تفریح با خانواده است. خانم در محیط خانه و خانواده من را همراهی می‌کند و با بقیه بچه‌ها و فامیل هم وقت می‌گذارم و پای اینترنت بازی می‌کنیم.

    زمان قابل توجهی را هم در شبکه‌های اجتماعی می‌چرخیم و دور می‌زنیم و رصد می‌کنیم که ببینیم چه می‌کنند و چه خبر است.

    در کدام شبکه اجتماعی؟

    شبکه‌های اجتماعی داخلی و خارجی.

    به فیسبوک هم سر می‌زنید؟

    بله.

    شما فیسبوک را تهدید می‌بینید یا فرصت؟

    بستگی دارد از چه جنبه‌ای بخواهید در نظر بگیرید. فیسبوک در اصل یک شبکه اجتماعی است، من این شبکه را می‌پسندم. اگر کار اشتباهی بود که الان این ‌همه طرفدار نداشت.

    اصل موضوع قطعا به یک نیاز بشر پاسخ می‌دهد لذا ما نمی‌توانیم مانع استفاده از این شبکه‌ها بشویم و بگوییم نه ما چنین چیز‌هایی را نمی‌خواهیم؛ چراکه اصل موضوع جنبه اجتماعی است. حتی اگر در داخل کشور کسی بتواند این شبکه‌ها را توسعه بدهد حمایت می‌شود. با توجه به این نکته ‌که گردانندگان این شبکه اجتماعی چه کسانی هستند و این برای ما مهم است. البته روشن است ما انتقاداتی به برخی شبکه‌های اجتماعی خارجی داریم، بدون این که عضویت در این شبکه‌ها را جرم بدانیم.

    مردم مجازند از این شبکه‌ها استفاده کنند. درست است که الان مسیر دسترسی مسدود است، اما از نظر قانونی منعی برای استفاده از این شبکه‌ها نمی‌بینم. انتقادی که داریم یکی گردانندگان این شبکه‌ها هستند که بعضا از شبکه علیه منافع کشور ما سوءاستفاده می‌کنند و مورد دیگر آفتی است که در درون هر شبکه اجتماعی وجود دارد ـ حال چه داخل کشور باشیم و چه خارج کشور ـ و آن سوءاستفاده شخصی است. ما هر روز شاهد شکایت‌هایی از این دست هستیم. البته این امر به این که‌ شبکه اجتماعی‌ فیسبوک باشد یا یک شبکه داخلی خیلی ارتباطی ندارد چون باید مردم مراقب باشند و باید اطلاع‌رسانی شود تا سطح آگاهی مردم در حوزه فضای مجازی ارتقاء پیدا کند، سوءاستفاده مالی نشود یا اطلاعات شخصی سرقت نگردد. گلایه اصلی ما به بعضی از شبکه‎های اجتماعی مثل فیسبوک و امثال آن، این است که گردانندگان آن را با هدف دیگری راه‌اندازی کرده‌اند که آن هدف، ارائه خدمت نیست.

    ادامه را اینجا بخوانید

     به نظر شما وزارت ارتباطات ادغام یا منحل خواهدشد؟

    انحلال یا ادغام وزارت ارتباطات موضوعی‌ است که در حوزه اختیارات دولت و مجلس‌ است، اینها دو قوه‌اند که می‌توانند با هم تعامل بکنند و تصمیم بگیرند در نهایت این وزارت ادغام شود یا نه. این ربطی به شورای عالی فضای مجازی ندارد ما هم دنبال ورود به این موضوع نیستیم؛ نه مخالفیم و نه موافق.

    به‌عنوان یک شخص عملکرد وزارت ارتباطات را چطور ارزیابی می‌کنید؟

    وزارت ارتباطات در حوزه فنی که یکی از سه حوزه فضای مجازی یعنی زیرساخت فنی، محتوا و امنیت است، فعال است.

    این وزارت از بعد انقلاب هم با عناوین مختلف دچار تغییر و تحول شد و تا پیش از خصوصی‌سازی، یعنی ابتدای دولت دهم یک وزارت‌ بزرگ با حجم کاری زیاد بود که کار اصلی‌اش در حوزه مخابرات خلاصه می‌شد، اما بعد از خصوصی‌سازی مادر بچه‌ای را به دنیا آورده که شاید ۸۰ تا ۹۰ درصد بدن مادر را این بچه تشکیل می‌داد، لذا عملا بدنه وزارت کوچک شد. در آن زمان حتی حوزه‌ فضایی هم زیرمجموعه وزارت ارتباطات بود که با آمدن دولت دهم، آن هم از این وزارتخانه جدا شد و در نتیجه عملا آن چیزی که داخل وزارت ارتباطات شرکت ارتباطات ماند، زیرساخت و شرکت پست بود همراه با شرکت‌های اقماری. بعلاوه سازمان تنظیم مقررات که به‌عنوان نهادی برای نظارت بر بخش خصوصی و دولتی ـ که یک ناظر نیاز داشت ـ مطرح بود، تشکیل شد. در این زمان، وزارت ارتباطات سعی کرد به حوزه‌ فناوری اطلاعات وارد شود و به‌صورت یک نهاد متولی درآید که در نهایت این کار با شکل‌گیری سازمان فناوری اطلاعات و البته با صرف چند سال زمان انجام شد و بتازگی اساسنامه سازمان فناوری اطلاعات ابلاغ شد. این اتفاقات برای وزارت‌ ارتباطات مشکل ماموریتی پیش‌آورد که باعث نارضایتی یکسری دستگاه‌ها و مسئولان کشور شد. البته نه به‌خاطر کوتاهی مسئولان وقت وزارتخانه، بلکه به‌خاطر این که مسئولان در ذهن انتظاراتی دیگر داشتند و می‌خواستند وزارت ارتباطات، فضای مجازی کشور را جمع و جور کند و این اتفاق نمی‌توانست بیفتد. چراکه این امر اصلاً با اختیارات مشخصی که در حیطه قدرت وزارت ارتباطات تعریف شده بود سازگاری نداشت و در نهایت کاربه اینجا رسید که شورای فضای مجازی شکل گرفت.

    به‌عنوان همان یک تکه‌ کوچک از فضای مجازی شما به وزارت ارتباطات از نظر توانایی و کارایی از یک تا ۲۰ نمره چند می‌دهید؟

    (باخنده) این نمره محرمانه است! چون خودم سابقه کار در وزارت ارتباطات را دارم صحیح نیست نمره بدهم. بهتر است جای دیگری به آن نمره بدهند.

    نام این شورا کمی مبهم است.این فضای مجازی اصلا به چه چیزی گفته می‌شود؟

    همه موضوع در قالب همان سه گروه موضوعی که قبلا گفتم قرار می‌گیرند. ولی برای این که ملموس‌تر باشد و مصداق بیاوریم، یک موضوعش اینترنت است، اینترنت با همه‌ جنبه‌هایش؛ یعنی زمانی که ما می‌گوییم اینترنت یعنی هرگونه محتوایی که داخل اینترنت قرار می‌گیرد از فیلم و موسیقی و متن گرفته تا هر چیز دیگری که تحت عنوان محتوا در اینترنت قرار می‌گیرد. یک موضوع دیگر در رابطه با اینترنت مباحث فنی است، زیرساخت‌های ارتباطی شبکه‌ای در این دسته قرار دارد. یک موضوع دیگر در بحث اینترنت، مباحث امنیتی است. اکنون کسی به لزوم تامین امنیت در اینترنت شک ندارد. پس یک سرفصل فعالیت شورا می‌شود اینترنت. یک موضوع دیگر شبکه‌هایی است که به نوعی درگیر فضای مجازی شده‌اند. در این مورد ما به‌صورت فیزیکی شاهد چیزی نیستیم. فقط اطلاعاتی است که در حال تبادل است. مثلاً در کشور ما تلفن همراه استفاده می‌شود. داخل این امکان ارتباطی، روابط‌ مختلفی وجود دارد. مثلا یکی از سرویس‌هایی که داخل شبکه تلفن همراه استفاده می‌شود، همین پیامک است. اینها را ما زیرمجموعه‌ فضای مجازی می‌دانیم، یعنی با همان قالب‌بندی که عرض کردم شامل محتوا، زیرساخت‌های ارتباطی و بحث امنیت. این موارد هم محسوس است. یک موضوع دیگر می‌تواند بازی‌های کامپیوتری باشد. چون بازی‌ها موضوعی است که در آن شاهد وجود سه طبقه‌بندی یادشده هستیم. این مسائل به علاوه شبکه‌هایی است که ما غیر از فعالیت اینترنتی در دستگاه‌های مختلف کشور داریم. چون موضوعات دیگری هم وجود دارد. مثل این که می‌شنوید به فلان سازمان حمله‌ سایبری شده است.لذا از این پس متولی بحث دفاع سایبری کشور مرکز ملی فضای مجازی است که شروع به کار کرده است.

    در این حوزه با سازمان پدافند غیرعامل موازی‌کاری نمی‌شود؟

    خیر. شورای عالی فضای مجازی براساس مصوبه‌ای که وجود دارد، یک نهاد فراقوه‌ای است. ذیل شورای عالی فضای مجازی، مرکز ملی فضای مجازی را داریم که در حقیقت بازوی اصلی شوراست و ما آنجا سه کمیسیون عالی داریم؛ کمیسیون عالی تنظیم مقررات فضای مجازی کشور، کمیسیون عالی امنیت فضای مجازی کشور و کمیسیون عالی ارتقای تولید محتوای فضای مجازی کشور. متناسب با آنها طبق مصوبه‌ شورای عالی، سازمان پدافند غیرعامل از این به بعد در چارچوب مصوبات کمیسیون عالی امنیت فضای مجازی کشور فعالیت می‌کند.

    در حقیقت، ادامه فعالیت آن سازمان زیر نظر کمیسیون عالی امنیت فضای مجازی کشور میسر است. خیلی از نهادهای دیگر هم این‌طور هستند. البته توجه داشته باشید که قرار نیست فعالیت دستگاه‌های اجرایی کشور تعطیل شوند، بلکه قرار است اینها فعالیت‌های عادی خود را داشته باشند، اما مدیریت‌شان فرق‌کرده و یکپارچه و هماهنگ‌ شده است. مثلا صدا و سیما در این شورا کار می‌کند، وزارت ارشاد کار می‌کند، وزارت ارتباطات کار می‌کند، سپاه، وزارت اطلاعات سازمان تبلیغات اسلامی، ناجا و… اینها همه نهادهایی هستند که هریک در این میان نقشی دارند. ولی آنها تحت فرماندهی واحد با تشکیل شورای عالی امنیت فضای مجازی کشور به فعالیت خود ادامه می‌دهند.

    دیدگاه شما در خصوص فعالیت اقتصادی در حوزه فضای مجازی چیست؟

    ما معتقدیم اگر فعالیت‌های فضای مجازی با حوزه اقتصادی گره نخورد فعالیتش در درازمدت ادامه حیات نخواهد داشت. ما دنبال این نیستیم که بودجه‌ای را از دولت بگیریم بعد آن را به‌صورت یک‌طرفه تخصیص دهیم و مثلاً بگوییم با این بودجه محتوایی بسازید و روی شبکه‌ای قرار دهید. خیر، حتما باید این مسأله یک فرآیند اقتصادی داشته باشد. هر چند حمایت‌های دولتی و حاکمیتی باید درونش لحاظ شود ولی باید این قابلیت را داشته باشد که چرخه‌ کامل اقتصادی داخل خودِ این فضا کاملاً رعایت شده و به ‌صورت دائمی به دولت و حاکمیت وابسته نباشد.

    نمونه یا مدلی در این باره سراغ دارید؟

    مثال بارز و خیلی خوبش شبکه‌ مخابرات است. شبکه تلفن همراه ما جزو معدود حوزه‌هایی است که نه تنها دولت هزینه‌ای برای آن نمی‌پردازد، بلکه درآمد خوبی هم از آن کسب می‌کند. روز به روز هم این درآمد ارتقاء پیدا می‌کند و توسعه بیشتری می‌یابد. تا چند سال پیش دولت در این بخش سرمایه‌گذاری می‌کرد، اما الان خودش برای خودش سرمایه‌گذاری می‌کند. در سایر محورهای فضای مجازی هم برای این که این فعالیت‌ها در حوزه اقتصادی جذاب شود نیاز به یکسری اقدامات و مقدمات داریم. مثلا تا زمانی که نتوانیم داخل کشور سرویس‌های خدمات چندرسانه‌ای را ـ که اکنون وارد می‌کنیم ـ تولید کنیم برای سرمایه‌گذارها و علاقه‌مندان انگیزه‌ کافی برای ورود به این حوزه وجود نخواهد داشت. برای حمایت از تولیدات این حوزه وقتی با علاقه‌مندان به مشارکت صحبت می‌کنید، می‌بینید یکی از اصلی‌ترین هزینه‌ها در این ماجرا هزینه شبکه توزیع است. فضای مجازی در این حوزه می‌تواند کمک‌کننده باشد تا سهم هزینه‌ توزیع براحتی بسیار ناچیز ‌شود. این گونه سرمایه‌گذار علاقه‌مند می‌شود چرا که چند میلیون کاربر خواهد داشت.

    نظر شما درباره‌ راه‌اندازی موتور جستجو و سیستم عامل داخلی چیست؟

    این سیاست‌ها را داریم و پیگیری هم می‌کنیم، البته نه به صورت سیاست واحد چون ما خیلی جاها نیاز داریم که حاکمیت سرمایه‌گذاری کند؛ مثل مواردی چون دفاع از امنیت کشور. البته من اعتقاد ندارم که سرمایه‌گذاری در این زمینه صددرصد دولتی شود و به‌هیچ‌وجه نیز اعتقاد ندارم که ما باید موتور جستجوی دولتی داخل کشور داشته باشیم.

    در مورد پروژه‌های اینچنینی دو واژه به‌ کار می‌رود. یکسری می‌گویند ملی و یکسری نیز می‌گویند بومی؛ شما به کدام واژه اعتقاد دارید؟

    از نظر شخصی به هیچ‌یک از اینها به شکل ملی اعتقاد ندارم. یعنی معتقدم که این مدل برای کشور بزرگ‌ترین آفت است و در خارج از ایران هم کم می‌بینیم و هیچ جایی رسماً اعلام نمی‌کند که موتور جستجوی ملی یا ایمیل ملی دارند چون اینها خدماتی است که معمولاً بخش خصوصی ارائه می‌کند. اینها چیزی نیست که توسط دولت به‌صورت دائمی اداره شود. تجربه هم نشان داده اگر این خدمات به دولت وابسته شود بعد از مدتی در ارتقاء و پشتیبانی‌شان دچار مشکل می‌شوند. باید بگذاریم بازار و مشتری‌ها حرف اصلی را در این حیطه بزنند و این‌طور نباشد که کاربران را مجبور کنیم از فلان امکان استفاده کنند تا داخلی‌ها تقویت شوند. متاسفانه بعضی از دستگاه‌های دولتی، اشتباهی در این ‌کار سرمایه‌گذاری کردند که بعدا متوجه شدند سرمایه‌گذاری اشتباهی است.

    حالا تکلیف این سرمایه‌گذاری‌های انجام شده چیست و چه بر سر آن خواهد آمد؟

    این سرمایه‌گذاری‌هایی که تا حالا به‌عنوان ملی در حوزه فضای مجازی صورت گرفته عدد قابل توجهی نیست و تا این لحظه الحمدلله هنوز خیلی هم گسترش پیدا نکرده است. ما معتقدیم حاکمیت باید برای این فعالیت‌ها پروانه صادر کند و رابطه‌ حاکمیت با فعالان این حوزه باید پروانه‌ای باشد؛ یعنی مجوزی برای ارائه این نوع خدمات به کل کشور اعطا شود. در این صورت، بخش خصوصی می‌تواند بیاید در این حوزه سرمایه‌گذاری کند. البته طبیعی است که بخش خصوصی به حمایت نیاز دارد و این وظیفه‌ دولت است که از بخش خصوصی حمایت کند. مهم‌تر از اینها معتقد هستیم باید رقابت با سرویس‌های خارجی ایجاد شود. یعنی اگر بیاییم بگوییم مثلا سرویس گوگل، یاهو یا جیمیل را از فردا صبح فیلتر می‌کنیم تا ایمیل ملی ما رونق بگیرد، این حرف درستی نیست. حرف اشتباهی است و امیدواریم این اتفاق نیفتد.

    صدور پروانه‌ای که صحبتش را کردید به این معنی است که می‌خواهید آنها را از نظارت رگولاتوری خارج کنید؟ به‌عنوان مثال سازمان فناوری اطلاعات اعلام کرده دارد برای ایمیل و ارائه سرویس‌های اینچنینی پروانه می‌دهد. رگولاتوری هم قرار است پروانه خودش را بدهد، شما در این میان چه خواهید کرد؟

    نه؛ ببینید شرح وظایف کمیسیون عالی تنظیم مقررات سازمان ملی فضای مجازی کشور مصوبه‌ شورای عالی به استحضار حضرت آقا رسید چون مصوبات ما باید قبل از ابلاغ به استحضار حضرت آقا برسد، که به استحضار رسید و در نهایت هم من هفته‌ گذشته شرح وظایف و ترکیب اعضا را ابلاغ کردم. این کمیسیون عالی، مسئول تنظیم مقررات سازمان ملی فضای مجازی کشور است یعنی تمام سیاستگذاری‌ها و تصمیم‌‌گیری‌های اصلی برای صدور پروانه‌های مورد اشاره در داخل کشور آنجا انجام می‌شود. این که چه نوع پروانه‌ای اعطا شود و اصول و شرایط حاکمیت بر پروانه چه باشد را این کمیسیون تعیین می‌کند. البته طبیعتا این کمیسیون درگیر کارهای خرد نمی‌شود و ما مجموعه‌هایی خواهیم داشت که تحت نظر آن کمیسیون عالی فعالیت دارند. به‌عنوان مثال، یکی از آنها کمیسیون تنظیم مقررات وزارت ارتباطات است که آنجا موظف است تصمیمات خرد را در چارچوب مصوبات کمیسیون شورای عالی اتخاذ کند. پیش از این ما چنین چیزی را در کشور نداشتیم. به‌عنوان مثال تاکنون کمیسیون تنظیم مقررات وزارت ارتباطات در راس بود و خودش سیاستگذاری می‌کرد، اما از این به بعد این‌گونه ادامه فعالیت نخواهد داد و همه‌ تصمیم‌گیری‌های اصلی در کمیسیون ملی فضای مجازی کشور انجام می‌شود.

    سازمان فناوری اطلاعات چطور؟

    سازمان فناوری اطلاعات هم همین حالت را خواهد داشت یعنی آن‌هم به‌عنوان یک نهاد مطرح است. تا الان اختلافات و بحث‌های داخلی بین نهادهای وزارت ارتباطات مانند رگولاتوری و سازمان فناوری اطلاعات بود و هر یک از این دوستان مدعی هستند باید تغییر و تحولات اساسی انجام شود. که این نظرات از این پس در کمیسیون تنظیم مقررات فضای مجازی مطرح و در مورد آن تصمیم‌گیری می‌شود.

    این اتفاق کی خواهد افتاد؟

    هفته جاری اولین جلسه کمیسیون عالی تنظیم مقررات برگزار می‌شود.

    و این فرآیند چقدر طول خواهد کشید؟

    من این قول را می‌دهم که تا آخر امسال پروانه‌های اصلی حوزه فضای مجازی صادر شود.

    بر صدور پروانه اپراتورهای تلفن همراه هم شما نظارت خواهید کرد؟

    بله، همین‌طور است.

    اینجا تداخل وظایف یا دخالت‌های خیلی جزئی در نظم کارها پیش نخواهد آمد؟ چون حجم کار شما بیش از حد بزرگ و متمرکز می‌شود.

     

    ببینید، اصلا فلسفه شکل‌گیری کمیسیون عالی تنظیم مقررات فضای مجازی کشور این بود که ما نهادهای بسیار متعددی در داخل کشور داریم که اینها کار صدور مجوز را انجام می‌دهند. وزارت ارتباطات را داریم، مرکز رسانه‌های دیجیتال وزارت ارشاد را داریم، بنیاد ملی بازی‌های رایانه‌ای را داریم و از آن ‌طرف شورای ملی انفورماتیک را هم داریم. اینها هرکدام در یک حوزه‌ای ورود کرده و کار می‌کنند، در این تعدد، وجود یک تصمیم‌گیر واحد نیاز بود. به خاطر این که مردم سردرگم نباشند که بالاخره حرف کدام‌یک از این مراجع را باید گوش کنند. لذا قرار شد تمام این نهادها از نظر سیاستگذاری و تصمیم‌گیری کلان زیر نظر کمیسیون عالی تنظیم مقررات فضای مجازی کشور باشند. این نظم جدید را آقایان پذیرفتند، رای‌گیری شد، مصوب شد و به آنها ابلاغ شد. فکر نمی‌کنیم با این اقدام مشکل خیلی طولانی در کشور به وجود بیاید. البته اِعمال سلیقه که بالاخره معمولا وجود دارد. در سطح بالا تصمیماتی گرفته می‌شود و تا برسد به اجرا در سطوح پایین ده بار چرخ می‌خورد. منکر این مسائل نمی‌شویم که باز هم ممکن است اعمال سلیقه شخصی در مرحله اجرا اتفاق بیفتد، ولی باید سعی کنیم با نظارت این مسائل کاهش یابد.

    پس الان قرار نیست مثلا این هولوگرام‌های الصاقی وزارت ارشاد روی نرم‌افزارها تغییری بکند؟

    بله، فعلا تصمیم بر این است که در بدنه عامل‌های اجرا، یعنی مراکز صدور مجوز، تغییر اصولی و شگرفی اتفاق نیفتد. بالاخره باید کارها هماهنگ شود، اما بعضی از جاها حوزه‌های کاری‌شان با هم تداخل دارد که باید تکلیف‌شان مشخص شود.

    پس قاعده ورودتان به موضوعات مختلف این است که آنها بخواهند وارد کار مجازی و شبکه‌ای بشوند؟

    در فضای مجازی بله.

    یعنی حتی اگر سی‌دی بخواهد در شبکه‌ای منتشر بشود شما دخالت می‌کنید؟

    بله، ما ورود پیدا می‌کنیم.

    در حوزه تعرفه‌گذاری‌ها چطور؟

    یکی از وظایف همان شورای عالی تنظیم مقررات سازمان ملی فضای مجازی همین بحث قیمت‌گذاری است؛ آنجا پیش‌بینی شده سیاستگذاری برای تعرفه‌گذاری داخل کشور در کمیسیون عالی تنظیم مقررات فضای مجازی انجام می‌شود.

    پس مخابراتی‌ها را شما تعرفه‌گذاری خواهید کرد؟

    همه اینها را شامل می‌شود. مخابرات هم در سه حوزه‌ای که عرض کردم ـ خدماتی که شامل زیرساخت‌هاست ـ در حیطه کار ماست.

    پس کاری که الان شورای رقابت می‌گوید ما باید انجام بدهیم، دیگر وجود ندارد؟

    نه‌، اتفاقا در این مورد صحبت هم شده است. شورای رقابت یا کمیسیون تنظیم مقررات وزارت ارتباطات هر دوی اینها در چارچوب سیاستگذاری‌ که در اینجا انجام می‌شود، اقدام می‌کنند.

    خب جایی مثل شورای رقابت هم همین نقش را دارد.

    نه، این قبل از تشکیل شورای عالی فضای مجازی بود. بنا بر دستور آقای رئیس‌جمهور، آقای دکتر پژویان اینجا تشریف آوردند و در جلسه‌ای در خدمتشان بودیم و قرار شد سیاستگذاری کلان اینجا انجام ‌شود. به عنوان مثال، ما می‌خواهیم کاری کنیم که استفاده از خدمات اینترانت در داخل کشور تشویق شود حالا برای دستیابی به این هدف یک سیاست اجرایی دونرخه‌کردن خدمات بین کسی که ترافیک بین‌المللی استفاده می‌کند با کسی که ترافیک داخلی استفاده می‌کند، است. اگر این سیاست‌ها تدوین نشده بود ما اینجا مصوب می‌کنیم ولی جزئیاتش قطعا در شورای رقابت یا در کمیسیون تنظیم مقررات وزارت ارتباطات انجام می‌شود.

    پس در این صورت شما وارد حوزه عملکردی سازمان‌های دیگر نیز خواهید شد؟

    اگر خدا قبول کند بله. طبیعی‌است که هیچ سازمانی از کار شورای ما مستثنا نیست. مثلا اگر صدا و سیما بخواهد شبکه «IPTV» یا «IPmedia» ـ که هم‌اکنون دو معاونت مختلف روی آن کار می‌کنند ـ را راه‌اندازی کند زیر نظر ما خواهد بود. هر دو پروژه جزو پروژه‌هایی است که در پیوست حکمی که حضرت آقا ابلاغ کردند، وجود دارد.

    برای برودکستینگ (شبکه سنتی) چطور اقدام می‌کنید؟

    ما با آنها کاری نداریم. درست است که داخل کشور به آن شبکه می‌گویند ولی واقعیت این است که ماهیت آن شبکه نیست؛ ما در حوزه برودکست ورود نمی‌کنیم، ولی جایی که به فضای مجازی وصل بشود وارد می‌شویم.

    شما به تولید محتوای فعلی در فضای مجازی نمره چند می‌دهید؟

    بهتر است هیچ نمره‌ای ندهم.

    الان خیلی از سازمان‌های بزرگ قراردادهای سنگینی برای تولید محتوا در فضای مجازی منعقد کرده‌اند و این قراردادها ادامه‌دار است، اما عملا تولید محتوایی دیده نمی‌شود. در این باره چه خواهید کرد؟

    تولید محتوا با بودجه دولتی و حاکمیتی را نمی‌پسندم.

    ممنوع می‌کنید یا نمی‌پسندید؟

    نه، نمی‌پسندم. ببینید تولید محتوا تا وقتی که قرار باشد ما مستقیما به فردی پول بدهیم و بگوییم بر اساس اساسنامه برو محتوا تولید کن را من شخصا نمی‌پسندم. ولی فعلا بنایی بر ممنوعیتش نیست. معتقدم یکی از بزرگ‌ترین آفت‌ها در این حوزه همین موضوع است.

    برای اشتغال این حوزه چه برنامه‌ای دارید؟

    مصمم هستیم اعطای پروانه‌ها را امسال داشته باشیم بویژه برای ارائه خدمات مولتی‌مدیا و خدمات چندرسانه‌ای در کل کشور و معتقدیم با اعطای این پروانه‌ها فضای مجازی کشور دگرگون می‌شود و یک چرخه اقتصادی بزرگ در کشور شکل می‌گیرد. روی اشتغالزایی این موضوع بشدت حساب کرده‌ایم چون مردم خودشان تولیدکننده محتوا، توزیع‌کننده محتوا و مصرف‌کننده محتوا می‌شوند.

     

    وقتی جیمیل فیلتر می‌شود چطور می‌شود روی تحقق این نگاه شما حساب کرد؟

    هیچ برنامه و تصمیم کلانی درباره این موضوع وجود نداشت. موضوع این بود که دادستانی تصمیم گرفت از انتشار فیلم موهن علیه رسول خدا(ص) بر بستر یوتیوب جلوگیری کند و این را به وزارت ارتباطات اعلام کرد، اما وزارت ارتباطات به دلیل ناتوانی فنی اعلام کرد قدرت تفکیک جیمیل و یوتیوب را ندارد، برای همین هر دوی آنها را بست. به شخصه از این موضوع ناراحت بودم چون مردم از یک سرویس عمومی محروم شده بودند و خیلی‌ها کارشان وابسته به این ابزار بود. همان موقع با دادستان کل و وزیر ارتباطات تماس گرفتم برای حل موضوع.

    سعید نوری‌آزاد – جام جم



    دیدگاه شما

    پاسخ دهید