• وبلاگ شخصی من در بر گیرنده نوشته‌ها، تالیفات، نظرات و فعالیتهای شخصی من در حوزه‌های روزنامه نگاری اقتصادی ، مدیریت و مشاوره رسانه ، برنامه سازی و تحلیلهای فناوری اطلاعات و کمی هم موضوعات شخصی است. تا اتمام کار ظاهرسازی سایت راه باقی است، فعلا باید شکل نهایی مشخص شود، تا آن  زمان سعی میکنم کمتر مطلب متفرقه بنویسم. شما هم صبور باشید و راهنما …


  • موانع تا وقتی مانع هستند که اونها رو مانع بدونی، اگه اونها رو یک مرحله از مسیر بدونی دیگه مانع نیستن …


  • از این دسته، بیشتر مطلب بخوانید ...

  • و گفت: آزادمردی دریائیست به سه چشمه، یکی سخاوت، دوم شفقت، سیم بی‌نیازی از خلق و نیازمندی به حق.
    .
    – تذکره الاولیا ، ذکر ابوالحسن خراقانی


  • از این دسته، بیشتر مطلب بخوانید ...
  • از غیر دیدن …

    و گفت: داوری کافری‌ست و از غیر دیدن شرک است و خوش بودن فریضه است.

    – تذکره الاولیا، ذکر شیخ ابوسعید ابوالخیر


  • از این دسته، بیشتر مطلب بخوانید ...
  • تحلیل و بررسی مطبوعات ارتباطات

    از این هفته سه شنبه‌ها، ساعت ۷ شبکه ۷ ( آموزش) برنامه زنده برخط
    با اجرای آیتم تحلیل و بررسی اخبار و مطبوعات فناوری در خدمت دوستان هستم
    دوستان مطبوعاتی نشریه و یا گزارشهاشون رو برام ارسال کنن تا در این برنامه ازش یاد کنیم . حجم بالای کاری ممکنه اجازه نده به همه مطالب دوستان شخصا سر بزنم . پس برام بفرستید . به این ایمیل :azad@titr1.net

    سعید نوری آزاد نویسنده و دبیر برنامه برخط - شبکه آموزش

    سعید نوری آزاد نویسنده و دبیر برنامه برخط – شبکه آموزش

    سعید نوری آزاد نویسنده و دبیر برنامه برخط - شبکه آموزش

    سعید نوری آزاد نویسنده و دبیر برنامه برخط – شبکه آموزش


  • از این دسته، بیشتر مطلب بخوانید ...
  • خبر درگذشت مهدوی کنی گاف خبری بود یا حرفه‌ای گری رسانه‌ای؟

    آیت الله مهدوی کنی درگذشت …

    خبر درگذشت مهدوی کنی گاف خبری بود یا حرفه‌ای گری رسانه‌ای؟

    خبر درگذشت مهدوی کنی گاف خبری بود یا حرفه‌ای گری رسانه‌ای؟

    این تیتری بود که بسیاری سایتهای زرد و صفحات شبکه‌های اجتماعی ن را کشفی عظیم از خزانه گافهای رسانه ای برداشت کرده و منتشر کردند.
    اما این خبر یک خبر واقعی نیست ( ایشان هنوز در قید حیات هستند)، فقط اشتباها بر روی خروجی خبرگزاری نمایش داده شده است.
    دلیل نوشتن اینچنین خبری چیست؟ آیا این سایت منبع خاصی در اختیار داشته و خبر رسیده و حالا تکذیب شده به دلایل خاص؟
    در کار رسانه ای مخصوصا رسانه‌های آنلاین سرعت در انتشار مطلب یک مزیت به شمار میرود و گاها بصورت افراطی بر سر آن مسابقه است و نیروهای بخشهای آنلاین و خبرگزاریها بر سر همین موضوع استرس عظیمی دارند.
    در برخی موارد که میشود اتفاقات مهمی را پیش بینی کرد خبرها را پیشنویس می‌کنند و به شرح و بسط آنها میپردازند، که خبر فوق یکی از همین موارد است .
    حتی در رسانه های حرفه ای مستندهای تصویری و گزارش و مصاحبه هایی برای موارد خاصی تهیه میشود که آنها را در روز و ساعتی مشخص که حادثه رخ میدهد منتشر کنند .
    نتیجه برای مخاطبین عمومی : هیچ وقت جوگیر سرعت و حجمه اخبار نشوید
    نتیجه برای همکاران رسانه : نتیجه برای مخاطبین عمومی + یخورده دقت کنید.


  • از این دسته، بیشتر مطلب بخوانید ...
  • دست گاه …

    جریان سرد هوایی که از ورودی مترو خارج میشد وسوسه ادامه مسیر با مترو را بر بقیه وسوسه‌ها چیره کرد، تازه وقتی پله های سرد مترو تمام شده و پای سکوی قطاری که نیامده بود رسیدم فهمیدم چقدر کف پاهایم درد میکند، عادت داشتم ، هم به پیاده روی و هم به درد کف پا و کمر، کمی هم خوابم گرفته بود، از صبح چیزی نخورده بودم که بشود اسمش را وعده عذایی گذاشت، صبح عجله داشتم و ظهر هم جایی که بودم غذایش زیادی چرب بود و بوی ماهی میداد، با چای و شیرینی خودم را مشغول کرده بودم تا برسم به خانه، سکو کمی شلوغ بود و تا قطار برسد هم کمی شلوغتر شد، درب قطار درست جلوی صورتم ایستاد، فکر کردم نشانه خوش شانسی است، اما جمعیت متحدا هلم داد وسط مترو، صندلی خالی گیرم نیامد، لاجرم از میله سرد مترو آویزان شدم، حوصله هیچ کاری نداشتم و خیره شدم به مسافرها، از بغل دستی من تا انتهای سالن  بغیر از آنهایی که خواب بودند تقریبا همه سرشان توی موبایل بود، یکی بازی میکرد، یکی دنبال نمیدانم چه میگشت، آن یکی مخ منشی قبلی شرکتشان که با ریس دعوا کرده بود را با صدای بلند میزد و خلاصه هر کسی مشغولیتی داشت توی همان یک کف دست دلخوشی، صدای بیب بیب یک گوشی دیگر سرم را گرداند به طرف انتهای سالن، سنگینی نگاهی مرا به سوی خود خواند، صاف نگاه کردم به یک جفت چشمی که نگاهم میکرد، یک جفت چشم خوشرنگ با آرایشی که حداقل دو سه تا رنگ تویش بود، یا حداقلمن اینطور متوجه شدم، شاید رنگها مال خودش بود، هر چه بود قشنگ بود، موهای خرمایی رنگ و روسری طیف کم رنگی از صورتی که وسطهای سر گیر کرده بود و انگار یک سفره ماهی صورتی پریده بود روی سرش و دستهایش را گرفته بود زیر چانه او، متوجه نگاه من که شد نگاهش را دزدید، گذاشتم به حساب اتفاق، کیفم روی دوشم سنگینی میکرد ، حتی حال جابه جا کردنش را هم نداشتم ، اما ایستگاه بعد پیاده شدن چند مسافر ناگزیر جابه جایم کرد، دیدم از‌آنهمه موبایل به دست حس خوبی نداشتم ، دست کردم تو کیفم و یک کتاب بیرون آوردم، سر جابه جا شدن متوجه شدم تقیربا کنارش قرار گرفتم ، این سری نگاهش به من نبود، داشت ردیف مسافرای موبایل به دست رو نگاه میکرد ، دست اون هم هیچی نبود ، یعنی یه عینک بزرگ و رنگی دستش بود ، برای خودش ملونی بود، نگاهم به پایین مانتوش هم افتاد که مثل نیمه بالاش که شروعش مشخص نبود انتهای مشخصی هم نداشت، چند تا تیکه بالا و پایین و با برشهای مختلف ، الان غیر از مانتوی مدرسه و کارمندی دیگه مانتوها مثل قدیم نیست ، قبلا میشد گفت پایین اینجاس، اما الان نه ، حتی پشت و روش رو هم نمیشه تشخیص داد، همه هم که شدن یه اندازه و یه شکل، با فرق چندتا مارک، شروع کردم خواندن، کتاب جدید نبود ولی دوست داشتم بخوانم ، مثل همیشه سعی میکنم کتاب توی کیفم با جیبم باشد، آن روز کتاب مدیر مدرسه جلال دستم بود، چند وقتی هست که توی کیفم مانده و گه گداری که توی مترو یا ماشین وقت کنم بازش میکنم از سر علامتی که گذاشته ام میخوانم، آخرهای داستان تصادف معلم کلاس چهارم بودم که سنگینی نگاهی سرم را در خود گرفت، داشت نگاهم میکرد ، یعنی داشت سعی میکرد ببیند چه میخوانم ، منهم آخر پاراگراف را بلند خواندم: “از طرف یارو آمریکاییه آمده اند عیادتش و وعده و وعید که وقتی خوب شد ، در اصل چهار استخدامش کنند و  بازبان بی زبانی حالیم کرد که گزارش را بی خود داده ام و حالا هم داده ام ، دنبالش نکنم و رضایت طرفین و کاسه ی از آش داغ تر و از این حرف ها …خاک بر سر مملکت .” …
    بیشتر…


  • از این دسته، بیشتر مطلب بخوانید ...
    • مدیری که قبل از انتشار مصاحبه‌اش برکنار شد!

      http://www.jamejamonline.ir/Media/Image/1392/08/25/635201855675460656.jpg

      اسمش را تصادف بگذاریم، دست روزگار، اتفاق یا هر چیز دیگر، محمدحسن کرباسیان که تا زمان انجام کارهای فنی این مصاحبه مدیرعامل پست بود، جای خود را به حسین مهری داد. لذا به همین سادگی اظهارات حاکمیتی جای خود را به اظهارات کارشناسی یا برنامه هایی داد که اکنون شکل آرزو به خود گرفته و امید است مدیرعامل بعدی آنها را پیش ببرد.

      وقتی این تغییر پیش آمد دو راه وجود داشت؛ راه اول، دست نگه داشتن از درج این گفت وگو و موکول کردن آن به آینده بود و راه دوم، تغییر حقوقی شخصیت مصاحبه شونده و درج اظهارات وی. پس از سبک و سنگین کردن ها و بررسی ها سرانجام قرار بر انتخاب راه دوم شد.

      علت هم این بود که نقطه نظرات کارشناسی مدیرعامل قبلی حتما و لزوما به کار مدیرعامل جدید می آید و راهگشا خواهد بود. آقای کرباسیان در این گفت وگو نسبت به سرنوشت شرکت پست و روشی که برای خصوصی شدن آن در دولت قبل برگزیده شده و اکنون در دستور کار مجلس است، هشدار داده است.

      به زعم وی سپردن کامل پست به بخش خصوصی تجربه ای ناکام خواهد بود که در سایر کشورهای دنیا بویژه کشورهای غربی که پیشتاز خصوصی سازی در همه زمینه ها بوده اند نیز شکست خورده است. جالب است که میزان این شکست خوردن تا به آنجا بوده که باعث پس گرفته شدن شرکت پست از خریدار آن شده است.

      مدیرعامل قبلی پست پیشنهاد می کند باید در روش کنونی مورد نظر در واگذاری شرکت پست تجدیدنظر کرد که آزموده را آزمودن خطاست.

      وی همچنین اظهار امیدواری کرده است مجلس حرف کارشناسی موجود درباره مضرات روش کنونی خصوصی سازی پست را بشنود؛ وظیفه ای که به نظر می رسد بر دوش مدیرعامل جدید شرکت پست قرار گرفته است.

      در نهایت نیز جای امیدواری است راه شرکت پست به عنوان یکی از دستگاه های مهم کشور که ارتباط مستقیم و کاملی با مردم دارد، رو به تعالی پیش برود و کمیت و کیفیت خدمات آن به مردم متحول شود.

      سعید نوری آزاد

      شرکت پست نباید خصوصی شود بیشتر…


    از این دسته، بیشتر مطلب بخوانید ...
    تیتر آزاد...

    و گفت: آزادمردی دریائیست به سه چشمه، یکی سخاوت، دوم شفقت، سیم بی‌نیازی از خلق و نیازمندی به حق.
    .
    – تذکره الاولیا ، ذکر ابوالحسن خراقانی


    گفتگویی با یک وزیر ارتشی

    امروزه فناوری‌های ارتباطی که زیرساخت فناوری اطلاعات است آن‌قدر اهمیت دارد که بدون آنها گذران زندگی با مشکل جدی مواجه خواهد شد. در ایران نیز فناوری ارتباطات و اطلاعات جای خود را در زندگی روزمره باز کرده است.

    با این حال هنوز فاصله زیادی میان ایران و کشورهای توسعه یافته در زمینه شاخص های کمی و کیفی این امر وجود دارد که اینترنت مثال روشنی در این باره است.

    محمد حسن نامی، وزیر جدید ارتباطات و فناوری اطلاعات در گفت و گو با جام جم از تحول های پیش رو در این بخش سخن می گوید.

    وی ضمن این که انحلال وزارت ارتباطات را که شایعه اش مدت ها نقل محافل است را با جدیت رد می کند، از کاهش قیمت ها و افزایش کمی خدمات و توسعه شبکه های مختلف سخن می گوید.

    وی وعده می دهد سرعت اینترنت خانگی را که هم اکنون بسیار محدود است، افزایش دهد.

    این گفت وگو که حاوی نخستین اظهارنظرهای جامع وزیر ارتباطات جدید است، افق بخش ارتباطات کشور بویژه در سال جاری را ترسیم کرده است.

    برای شروع می خواهم بدانم آیا شما آخرین وزیر ارتباطات ایران خواهید بود؟ یعنی قرار است این وزارتخانه منحل شود؟

    خیر. بنا بر قوانین موجود، این وزارتخانه نه تنها منحل نمی شود، بلکه تقویت هم می شود و اساس کار بر همین تقویت شدن است. از نشانه های این تقویت، برنامه هایی است که رئیس جمهور برای ارائه بهتر سرویس به مردم در زمینه دولت الکترونیک، اینترانت داخلی و ارائه خدمات مخابراتی به مردم تبیین کردند. نشانه های زیاد دیگری هست که گویای تقویت و ادامه کار این وزارتخانه است؛ بنابراین من آخرین وزیر ارتباطات ایران نیستم.

    آیا خود شما از اینترنت استفاده می کنید؟

    بله، همه استفاده می کنند. من هم مثل بقیه به اینترنت احتیاج دارم و استفاده های مورد نظر خودم را می کنم.

    بیشتر چه استفاده ای می کنید؟

    مثل دیگران. برای دیدن سایت ها استفاده می کنم؛ البته بیشتر سایت های داخلی. با این حال باید توجه داشت امروزه نسل جوان ما نسل نرم افزار خوان است، یعنی بیشتر نیازهای علمی همه مردم بویژه نسل جوان ما که آمیخته با فناوری های جدید است از این روش برآورده می شود.

    بر این اساس هر فردی که نیازمند اطلاعات ویژه ای است، از این راه به عنوان اولین گزینه استفاده می کند، چون این راه آسان تر از برداشتن یک کتاب از کتابخانه است. پس غیر از سهولت، دلیل دومی به نام انبوهی اطلاعات و حجم وسیع اطلاعات موجود در اینترنت که با سرعت زیاد در دسترس است، در مقابل روش کتابخانه ای قدیمی که تقریبا دیگر عملی نیست، وجود دارد.

    تهدیدات اینترنت از دید شما چیست؟

    کشورهای استکباری از اینترنت استفاده های دیگری می کنند. به عنوان مثال اگر آمریکا، رژیم صهیونیستی و انگلیس پنج سایت که مهم ترین آنها عبارتند از گوگل ارث، ویکی پدیا، ویکی مدیا و دو سایت هم زیر نظر مایکروسافت است که یکی موتور جستجوی بینگ و دیگری ویرچوال مپ است، درست کرده اند، اهداف خاصی دارند. این پنج سایت به منظور جهانی سازی ایجاد شد ه است، یعنی کارشان علاوه بر تولید دیتا و اطلاعات در این پایگاه ها، چیزهای دیگری هم است. بظاهر آنان، مردم جهان را نیز به کمک گرفته اند که اعم از فیلم، عکس، نوشته، نقشه و نمودار تولید شود.

    آنها این محتواها را می گیرند و به مشتریان می فروشند و ۷۰ درصد سود برای صاحب اثر و ۳۰ درصد را برای خودشان برمی دارند که چون حجم دیتاها بسیار زیاد است، پول زیادی را به جیب می زنند. در کنار این، آنها از این اطلاعات استفاده های سوئی هم می کنند که آن چیست؟ آنها از این اطلاعات در جهت این که بدانند شما در چه مسیری بیشتر حرکت می کنید و در پی چه چیزی هستید استفاده و برای جهت دهی فکر و عمل شما برنامه ریزی می کنند، چون می دانند شما دنبال چه چیزی هستید. این خطری است که از سوی آنها یک تهدید حساب می شود. البته آنها استفاده اطلاعاتی هم از این دیتاها می کنند، چون سایت های یاد شده به سایت اطلاعاتی نگا (National Geospatial-Intelligence Agenc) ـ که یکی از سازمان های شانزده گانه اطلاعاتی آمریکاست ـ متصل است. در نتیجه از این سایت ها برای توسعه نفوذ استکبار در جهان و غالب کردن اراده خود بر جهان استفاده می شود و این نقطه بسیار منفی اش است. اما در کنار این، اهمیت چنین ابزاری نیز بسیار زیاد است.

    راهکار دفاعی برای مقابله با این تهدیدات چیست؟

    تعدادی از کشورهای جهان برای مقابله با این تهدیدات برای خود شبکه اینترانت داخلی راه اندازی کردند، یعنی حجم اطلاعاتشان را آن قدر بالا بردند که اینترنت جوابگوی کارها و امورشان را می دهد، اما استفاده علمی مرزی ندارد…. پس نباید مزایای دسترسی به شبکه جهانی اینترنت را منکر شد، اما باید در نظر داشت کشورهای غربی به صورت خیلی پنهان و مخملی استفاده های استکباری از ابزار اینترنت می برند و ما باید مراقب باشیم.

    انتقال اطلاعات مراکز دولتی به داخل در همین خصوص بود؟

    در کشورهایی مثل آمریکا، هلند، انگلیس و حتی روسیه امکانات ارزان میزبانی سرورها با حجم چند ترابایت دسترسی فراهم است، اما درواقع آنها برای استفاده اطلاعاتی خود از این اطلاعات چنین امکاناتی را فراهم کرده اند، لذا ما برای جلوگیری از این آسیب، تقریبا میزبانی تمام سایت های دولتی را به داخل کشور منتقل کرده و سعی داریم سرورهای قسمت های غیردولتی را هم به داخل انتقال دهیم.

    از نظر ظرفیت های بخش آی تی، کشور ما چه نقاط مثبتی دارد؟

    از نظر جایگاه علمی، کشور ما در جهان جزو کشورهای برتر است. اگر دقت کنید کسانی که دارای ضریب هوشی بالاتری هستند، جذب رشته های ریاضی و فنی شده و در داخل همان رشته ها بهترین ضریب ها جذب رشته های برق و کامپیوتر می شوند.

    از نظر شاخصی هم ببینید در کنکور ۹۱ از ۱۵۰ نفر رتبه برتر علمی ۷۴ درصد جذب دو رشته برق و کامپیوتر شدند یا از چهار میلیون و ۵۰۰ هزار دانشجوی سراسر کشور حدود ۷۷۸ هزار نفر در همین دو رشته هستند. اینها نشان می دهد ظرفیت علمی و انسانی این دو رشته در کشور ما بسیار بالاست و شاید بتوان گفت جزو هفت هشت کشور برتر دنیا در این زمینه هستیم، اما باید به این توانایی و استعداد علمی بها بدهیم و از شرکت های دانش بنیان بهره ببریم. یعنی هم در دانشگاه ها بخش های تحقیقی مختلف ایجاد کنیم و هم بیاییم از بخش های تحقیقاتی موجود حمایت کنیم تا در دنیا تاثیرگذار باشیم.

    وزارت ارتباطات برای این کار برنامه ای هم دارد؟

    بزودی با روسای دانشگاه های اصلی کشور مثل دانشگاه شریف، امیر کبیر، خواجه نصیر و علم و صنعت و چند دانشگاه دیگر جلسات حضوری خواهیم داشت تا ظرفیت های وزارت ارتباطات و دانشگاه ها به یکدیگر منتقل شده و این پیوند صنعت و علم را محقق کنیم. این برنامه به طور جدی در دستور کار ما قرار دارد.

    به نظر شما ضعف بخش آی تی کشور در کجاست؟

    فعلا ضعف آنچنانی در این بخش نمی بینم، اما این بخش به تقویت نیاز دارد تا با توسعه علمی موجود در برنامه اجرایی وزارتخانه، بهترین فکر ها و مغزهای کشور که در این زمینه تخصص دارند در کنار وزارت ارتباطات قرار گیرند.

    با حضور شما در وزارت ارتباطات وضع شبکه ملی اطلاعات چه می شود؟ الان کار این بخش در چه مرحله ای است؟

    شبکه ملی اطلاعات برابر قانون برنامه پنجم توسعه راه به نتیجه رساندن دولت الکترونیک است. مطابق ماده ۴۶ این برنامه، وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات مکلف به ایجاد شبکه ملی اطلاعات با استفاده از مراکز داده امن داخلی شد. از سال ۹۰ طراحی مفهومی این شبکه آغاز شد و دستگاه اجرایی کشور باید تا پایان سال از این ظرفیت استفاده کند تا ما بتوانیم شبکه ملی اطلاعات را به ترتیب در بخش ها ی اولویت دار دولتی و غیردولتی اجرایی کنیم.

    هدف تعیین شده برای دولت الکترونیک چیست؟

    دولت الکترونیک یک دولت پاسخگو خواهد بود که در ۲۴ ساعت از هفت روز هفته و ۳۶۵ روز سال پاسخگویی دارد. این پاسخگویی در شکل های مختلف ارتباط الکترونیک دولتی مثل دولت با دولت، دولت با شهروندان، دولت با تجار و دولت با کارکنان انجام می شود. اساس کار بر این است که دولت الکترونیک، این سازمان محوری دولت به دولت را اصلاح کند و این اصلاح ممکن نیست مگر با راه اندازی این شبکه اطلاعاتی.

    کار شبکه ملی اطلاعات الان در چه مرحله ای است؟

    طبق پیگیری ها الان بیش از صد هزار نقطه مراکز دولتی به این شبکه متصل شدند. درباره ساماندهی آدرس های آی پی نیز می توان گفت هم اکنون حدود ۶٫۹ میلیون آدرس آی پی عمومی از طریق اینترنت و حدود ۱۶٫۲ میلیون آی پی معتبر داریم.

    در اولویت، انتقال میزبانی اطلاعات دستگاه های دولتی به داخل بحث مهمی است که باید انجام می شد، چون اطلاعات ما در کشورهای دیگر نگهداری می شدند. با پیشرفت فعلی پیش بینی می کنیم تا سه یا چهار ماه آینده همه اطلاعات کشور در داخل نگهداری شود، طراحی و ایجاد مرکز ملی و استانی داده در دست اقدام است و همه استان ها ظرف شش ماه آینده به آن متصل می شوند. تهیه آیین نامه های لازم برای این منظور بخصوص در اجرای کارت هوشمند نیز در دست اقدام است که البته سازمان ها باید همکاری جدی تری در این زمینه داشته باشند.

    منظور از کارت هوشمند همان طرح هر کارت برای هر فرد است؟

    بله تقریبا، کارتی که در این طرح برای افراد صادر می شود باید قابلیت استفاده در همه جای نظام اداری و غیراداری کشور را داشته باشد. مثلا الان هر فرد در جایی اوراق هویت می گیرد. کارت پایان خدمت، گواهینامه رانندگی، مدرک تحصیلی یا کارت سوخت جداگانه صادر می شود، اما تمام این مدارک باید در یک کارت خلاصه شود و در این خصوص ما تلاش می کنیم برای هر فردی یک کد و کارت وجود داشته باشد که در همه کارهای علمی، مالی و فنی از همان کارت و کد برای افراد استفاده شود. این نیازی است که وجود دارد.

    البته خیلی از کشورها از این مدل تجمیع کارت ها استفاده نکرده اند. دلیل استفاده شما از این مدل چیست؟

    در کشور هایی مثل ژاپن و آمریکا هر فردی که به دنیا می آید، دارای سه صفحه الکترونیک است که در شبکه ملی اطلاعاتی آنها قرار دارد؛ صفحه اول درباره اطلاعات فردی و شخصی است. صفحه دوم صفحه سلامت است و اقدامات بهداشتی فرد در آن ثبت و همه جا در دسترس خواهد بود و صفحه سوم نیز به اقتصاد مربوط است که اقدامات مالی فرد در آن ثبت می شود، مثل اطلاعات مالیاتی. این الگوی پذیرفته شده جهان است که در بیشتر کشورها استفاده می شود.

    ما اگر بخواهیم اقتصاد شفاف داشته باشیم تا درآمد مالیات جایگزین نفت شده و همچنین با تخلفات برخورد شود، باید چنین سیستمی در کشور راه اندازی شود. بر این اساس می توان حکم داد و آن را اجرایی کرد که هرکس تخلفی در امور مالی انجام داده است باید از دریافت خدمات چک محروم شود و سیستم مالی و بانک این موضوعات را از طریق همین اطلاعات تجمیع شده متوجه شود و جلوی فعالیت مالی فرد را بگیرد.

    سایر بخش های شبکه ملی اطلاعات اکنون در چه شرایطی هستند؟

    مدارس الان با اتصال بیش از ۵۰ هزار دبستان، مدرسه راهنمایی و دبیرستان به این شبکه متصل هستند. مرحله یک شبکه علمی در تهران اجرا شده است و شبکه امور مالیاتی با ۶۲۰ نقطه در سراسر کشور، شبکه گمرکی در ۸۶ نقطه و شبکه ملی سلامت با حدود ۵۰۰۰ نقطه الان به شبکه ملی اطلاعات متصل است، اما این میزان اتصال ها باید به حدود ۲۵ هزار نقطه برسد. ارائه بیش از ۲۴۰۰ خدمات الکترونیک در درگاه ایران که اکنون۱۴۰۰ خدمت را اطلاع رسانی می کند، ایجاد مرکز اشتراک گذاری اطلاعات ایران یا همان آی ایکس که برای پیاده سازی و اشتراک گذاری طرح ها و نقشه های دولت الکترونیک در دست اقدام است، از برنامه های در دست اجرا بر بستر شبکه ملی اطلاعات است. همچنین در سال ۱۳۹۲ باتوجه به زیرساخت ها و تولید محتوای داخلی و همچنین دسترسی به خدمات داخلی به عنوان برنامه اصلی دولت لحاظ خواهد شد.

    درخصوص شبکه علمی که اشاره کردید یک فاز آن راه اندازی شده است، اما مراکز علمی از این شبکه استقبال نکردند. حال یا به این دلیل که خودشان شبکه داخلی داشتند یا این که این شبکه را مفید نمی دانستند. در این باره چه می گویید؟

    آنها قانونی باید شبکه ملی اطلاعات را بپذیرند. اما خب برای هر تغییری مقاومتی وجود دارد. انسان ها به طور ذاتی استقلال خواه هستند و می خواهند ششدانگ هر چیزی متعلق به خودشان باشد. اما چیزی که به صلاح کشور است این که از شبکه ملی اطلاعات استفاده کنند و این در دنیا هم دیده شده است. سازمان های ما هم به صورت فردی خوب کار می کنند، اما تا اینها نیایند و در بستر شبکه به هم متصل نشوند ظرفیت و کارکردهای اصلی شبکه ملی اطلاعات فراهم نمی شود.

    البته هر کدام از آن سازمان ها هم می گویند، در حال انجام تکلیف قانونی خودشان هستند و ردیف بودجه آن را هم دارند. به نظر می رسد رفع این مسائل به یک نگاه بالاتر نیاز دارد تا کار عملیاتی شود. برای تغییر آیین نامه ها با این نگاه چه برنامه ای دارید؟

    در آیین نامه اجرایی برنامه پنجم، پیوستن به شبکه ملی اطلاعات یک الزام است. این که اطلاعات دستگاه ها یک جا جمع شود و این از نظر اقتصادی به نفع بودجه است، چراکه الان سازمان ها پول می گیرند تا اطلاعات تولید کنند، اما وقتی آن اطلاعات را مطالبه می کنید می گویند پول بدهید. ولی در سیستم جدید اطلاعات باید با این دید تولید شود که بخواهد در شبکه ملی اطلاعات به اشتراک گذاشته شود. پس آیین نامه فعلی به میزان کافی چگونگی حضور سازمان ها و دستگاه ها در این شبکه و مرز اطلاعاتی و وظایف آنها را مشخص کرده است.

    درباره دسترسی مردم به این شبکه، برنامه و وضع فعلی چیست؟

    ما تا سه ماه آینده ظرفیت پهنای باند داخلی را تا دو برابر افزایش خواهیم داد، چراکه در پایان برنامه پنجم صد درصد خدمات بین دستگاهی و همچنین ۷۰ درصد خدمات مردمی باید الکترونیکی شده باشد. همچنین درخصوص جایگزینی پول الکترونیکی با اسکناس باید به ۸۰ درصد برسیم، البته ایده آل این است که به سطح ۹۰ تا ۹۴ برسیم و این ۸۰ درصد حداقل است. توسعه آموزش های الکترونیکی هم تا پایان برنامه حداقل باید به ۳۰ و ایده آل باید به سطح ۸۰ تا ۸۵ درصد برسد که بتوانیم عدالت توزیع آموزش را محقق کنیم.

    درباره شرایط کنونی این شاخص ها توضیح بدهید تا مشخص شود چقدر با نقاط هدف گذاری شده فاصله داریم.

    سطح آموزش الکترونیکی در کشور الان ۱۵ درصد است. استفاده از پول دیجیتال نیز تقریبا ۵۰ تا ۵۴ درصد است که باید به ۸۰ برسد و ما سعی داریم آن را به ۹۰ تا ۹۴ برسیم، چون هرچه این قسمت را ارتقاء دهیم در حقیقت وضع کشور از نظر درآمدی توسعه پیدا می کند.

    درباره تجارت الکترونیک هم در سطح ۲۰ تا ۳۰ درصد هستیم، توسعه ثبت و ممیزی املاک شهری و روستایی که الان نزدیک صد درصد هستیم. در بحث توسعه منابع انسانی پیش بینی کردیم به ۶۰ درصد برسیم که الان حدود ۳۵ است. توسعه خدمات و محصولات فناوری اطلاعات را که می تواند ۱٫۵ درصد تولید ناخالص داخلی باشد نیز در برنامه داریم، در زمینه استانداردگذاری ها نیز از ۳۰ درصد فعلی باید به ۸۰ درصد برسیم. برای توسعه شبکه های علمی تا ۸۰ درصد و اتصال آن به شبکه های علمی جهانی هم در برنامه داریم.

    درخصوص تاثیر فناوری اطلاعات در تولید ناخالص ملی الان شرایط ما چگونه است؟

    الان سهم این بخش حدود چهار تا پنج دهم تولید ناخالص داخلی است.

    دلیل سهم اندک چیست؟

    باید ظرفیت علمی کشور را به نقطه خوبی برسانیم. کار را به شرکت های دانش بنیان بدهیم تا تولید نرم افزارهایی که امروزه نیاز کشور است، رونق بگیرد.

    در وضع فعلی و آینده تعرفه های ارتباطی تغییری را شاهد خواهیم بود؟

    یک ماه قبل صحبت از افزایش قیمت های خدمات ارتباطی بود، اما گفتیم نه تنها قیمت ها نباید افزایش داشته باشد، بلکه باید کم هم بشود. به نظر من هرچه توسعه شبکه ارتباطی بیشتر می شود، رشد قیمت هم باید توسعه معکوس داشته باشد. در اسفند ۹۱ که باید در قیمت های اینترنت تجدید نظر می شد، قرار بود پهنای باند را از هر stm1 که ۳۷ میلیون تومان بود به ۵۴ میلیون افزایش دهند که ما این رشد قیمت را قبول نکردیم و آن ۳۷ میلیون تومان قبلی را به ۳۶ میلیون تومان کاهش دادیم.

    همچنین بهای خدمات پستی را هم از ۱۰ تا ۳۰ درصد کاهش دادیم. در بخش تلفن ثابت قیمت اپراتورها مربوط به سال ۸۲ است که قرار بود افزایش پیدا کند که نه تنها اجازه این افزایش را ندادیم، بلکه کاهش آن را بررسی کنیم. البته قیمت مکالمه با تلفن ثابت در کشور بالا نیست. فرض کنید اگر فردی صبح گوشی تلفن را بردارد و ۸٫۵ ساعت مدام و بدون قطعی صحبت کند هزینه اش ۹۶۰ تومان می شود که این واقعا رقم پایینی است، اما ما باز هم می خواهیم این رقم پایین را کاهش دهند.

    این موضوع مقداری ابهام دارد، چون الان برخی اپراتورها از جمله شرکت مخابرات ایران خصوصی سازی شده یا در راه خصوصی سازی است. طبق قانون کسی نمی تواند سود شرکت های خصوصی را کم کند.

    طبق بند ۴۶ قانون برنامه پنجم توسعه برای وزارت ارتباطات اهرم هایی گذاشته شده که اگر این اپراتورها خدماتشان یا سرویسی که می دهند، مناسب نباشد جریمه در نظر گرفته شود. از طرفی این اپراتورها به وزارت ارتباطات متصل هستند و این طور نیست که با خصوصی سازی رابطه آنها با حاکمیت قطع شود. به این ترتیب سازمان تنظیم مقررات هم بر عملکرد آنها نظارت دارد.

    پس این کاهش قیمت انجام شده به خاطر کیفیت پایین خدمات اپراتورها بوده است؟

    نه، علت این نبوده است. ایران از نظر کیفیت خدمات ارتباطی در مقایسه با ۲۰ کشور اول دنیا در سطح مطلوبی است. اما انتظار این است که روز به روز خدمات ارتباطی متناسب را با توجه به شأن مردم بالا ببریم.

    آیا اپراتورها کاهش تعرفه ها یا ثابت ماندن آن را می پذیرند؟

    این امر قانون است و باید اجرا شود.

    اما آنها سهامی عام هستند.

    این ابزار اعمال حاکمیت است و قانونی در اختیار وزارت ارتباطات خواهد بود.

    اما درباره کاهش قیمت خدمات پستی مدیر عامل پست گفته این کاهش تعرفه صرفا به خاطر شب عید بوده و فقط در دو سرویس اعمال شده است. از طرفی شرکت پست که یک شرکت زیان ده است با کاهش قیمت تعرفه عملا برای خصوصی سازی آماده نمی شود.

    موضوع پست از جنس دیگری است. بخش سودده ارسال مرسولات پستی در کشور الان خارج از چرخه پست انجام می شود، یعنی ترافیک پستی در قسمت های سودده داخل شهر ها توسط جاهایی غیر از پست انجام می شود. از طرفی در طرح جدید سازمان پست که برای خصوصی سازی در مرحله تصویب قرار دارد آمده که بخش حاکمیتی و اجرایی از هم تفکیک شود. البته در این باره مشکلی درباره برخی کارگزاران پستی وجود دارد که پیگیر حل مشکل و دادن حق و حقوق آنها هستیم.

    منظور از وجود جریانی خارج از پست برای انجام امور سودده پستی چیست؟

    ما در کشور پنج میلیارد ترافیک پستی داریم که فعلا یک میلیارد آن را سازمان پست انجام می دهد و ما باید برای چهار میلیارد باقیمانده فکری کنیم تا ترافیک زمین مانده نداشته باشیم. آن چهار میلیارد را شرکت های خصوصی و غیرخصوصی انجام می دهند که جزو پست شمرده نمی شوند و کار شبیه آن را انجام می دهند.

    آیا برای پوشش دادن و سازماندهی شرکت های پست خارجی که الان با مجوز از وزارت راه و شهرسازی فعالیت می کنند هم برنامه ای دارید؟

    بله. این را هم سازماندهی می کنیم و این موضوع در طرح جدید هم دیده شده است که به نظر اواسط سال جاری عملیاتی می شود.

    جاهایی مثل پیک ها و آژانس ها هم در پوشش قانون پست قرار می گیرند؟

    بله، آنها هم سازماندهی پستی می شوند.

    درخصوص خدمات ارتباطی روستایی هم فعالیتی شده است؟

    در همه روستاهای بالای ۲۰ خانوار کشور، تلفن عمومی و خانگی وجود دارد و فقط هزار و ۹۶ روستا داریم که باید برای رساندن تلفن خانگی به آنها اقدام کنیم. حدود چهار تا پنج هزار روستای زیر ۲۰ خانوار را هم در برنامه داریم تا ان شاءالله بسرعت خدمات رسانی ارتباطی به آنها انجام شود. درخصوص روستایی نیز امسال قصد داریم به حدود شش هزار روستای دیگر خدمات رسانی کنیم و عدد فعلی ده هزار را به ۱۶ هزار روستا برسانیم.

    برنامه های کوتاه مدت شما در وزارت ارتباطات چیست؟

    رفع مشکلات سرعت اینترنت و توسعه فیبرنوری از برنامه های کوتاه مدتی است که وزارت ارتباطات قصد دارد در سال ۹۲ به آن بپردازد. توسعه پهنای باند ترانزیت ترافیک بین الملل، تکمیل پروژه های جستجوگر، مرورگر و سیستم عامل بومی و راه اندازی مراکز داده استانی از دیگر پروژه های در دست انجام برای سال ۹۲ است.

    از دیگر برنامه های کوتاه مدت این وزارتخانه نصب و راه اندازی ایستگاه های پایش طیف فرکانس و مرکز نظارت بر سرویس اپراتورها، تجاری سازی فناوری های مورد نیاز، حمایت از توسعه صادرات فناوری و ارتقای صنعت ارتباطات و فناوری اطلاعات است که در سال جاری به آنها پرداخته خواهد شد.

    همچنین توجه به اقتصاد مقاومتی و خوداتکایی، استخراج فرصت های سرمایه گذاری، توسعه کسب و کار حوزه ارتباطات و فناوری اطلاعات، ارائه خدمات دولتی در دفاتر ICT روستایی و توسعه بانکداری الکترونیکی و خرده بانکداری پست بانک ایران نیز در دستور کار این مجموعه قرار دارد و ساماندهی بازار فعالیت های پستی از طریق صدور پروانه اپراتورهای جدید، ساماندهی بازار فعالیت های پستی از طریق صدور پروانه اپراتورهای جدید، ساماندهی ورود تجهیزات ICT به کشور از طریق گمرک فرودگاه پیام و تأمین زیرساخت های لازم جهت احداث شهر ICT به عنوان دیگر برنامه های در دست اقدام است.

    یکی از شرکت های مهم وزارت ارتباطات که از سال گذشته تاکنون درگیرمسائل مدیریتی است، پست بانک است. برای ساماندهی این بخش چه برنامه ای دارید؟

    خدمات پست بانک باید در تمامی نقاط کشور برای بخشداری ها، دهیاری ها، دستگاه های اجرایی و عمومی و هموطنان ساکن در روستاها و مناطق محروم گسترش یابد که این امر به حمایت های جدی نیاز دارد. مسائل مدیریتی پست بانک نیز حل شده و از این پس به طور پیگیر به ایفای وظایفش می پردازد. اصولا نگاه کلان در وزارت ارتباطات این است که خدمتگزاری به ملت شریف ایران یک افتخار است، چون آنان استحقاق هرگونه خدمتگزاری را دارند و این را باید در هر جایگاهی که هستیم فرصتی برای خودمان بدانیم.

    این وزارتخانه مهم ترین بستر به منظور تأثیر گذاری در سطوح مختلف کشوری، منطقه ای و بین المللی محسوب می شود و بر همین اساس کشورهای قدرتمند به منظور رفع نیازهای علمی، اطلاعاتی و بسیاری از نیازهای دیگر در این حوزه سرمایه گذاری های زیادی کرده اند.

    توانمندی علمی وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات بسیار بالاست چون نیروهای انسانی ارزشمند و دانا در این مجموعه مشغول به خدمت هستند که باید از توان علمی آنان در کشور حتی در منطقه و جهان نیز استفاده شود.

    قانون جامع این وزارت توسط مجلس شورای اسلامی در حال بررسی است و جای سازمان هایی از جمله سازمان فناوری های نوین و اقتصاد دیجیتالی خالی است که باید به این مجموعه اضافه شود.

    امروزه کسانی موفق هستند که از اجماع تفکر عمومی استفاده کنند و در کشور ما نیز باید چنین سایت هایی ایجاد و راه اندازی شود تا ضمن استفاده از مشارکت جهانی بتوانیم ارزش ها و دیدگاه های ایرانیان را در عرصه جهانی ارائه کنیم. در حال حاضر اطلاعات علمی زیادی از سوی دانشگاه ها، مراکز علمی و حوزه های علمیه تولید می شود که می توان از طریق آن و به زبان های مختلف در دنیا عرضه کرد.

    به عنوان سوال آخر، آیا شده در رایانه دفتر کارتان سایتی باز کنید که فیلتر باشد؟

    شما چطور، برخوردید؟ (خنده)

    سعید نوری آزاد – جام جم



    دیدگاه شما

    پاسخ دهید