• وبلاگ شخصی من در بر گیرنده نوشته‌ها، تالیفات، نظرات و فعالیتهای شخصی من در حوزه‌های روزنامه نگاری اقتصادی ، مدیریت و مشاوره رسانه ، برنامه سازی و تحلیلهای فناوری اطلاعات و کمی هم موضوعات شخصی است. تا اتمام کار ظاهرسازی سایت راه باقی است، فعلا باید شکل نهایی مشخص شود، تا آن  زمان سعی میکنم کمتر مطلب متفرقه بنویسم. شما هم صبور باشید و راهنما …


  • موانع تا وقتی مانع هستند که اونها رو مانع بدونی، اگه اونها رو یک مرحله از مسیر بدونی دیگه مانع نیستن …


  • از این دسته، بیشتر مطلب بخوانید ...

  • و گفت: آزادمردی دریائیست به سه چشمه، یکی سخاوت، دوم شفقت، سیم بی‌نیازی از خلق و نیازمندی به حق.
    .
    – تذکره الاولیا ، ذکر ابوالحسن خراقانی


  • از این دسته، بیشتر مطلب بخوانید ...
  • از غیر دیدن …

    و گفت: داوری کافری‌ست و از غیر دیدن شرک است و خوش بودن فریضه است.

    – تذکره الاولیا، ذکر شیخ ابوسعید ابوالخیر


  • از این دسته، بیشتر مطلب بخوانید ...
  • تحلیل و بررسی مطبوعات ارتباطات

    از این هفته سه شنبه‌ها، ساعت ۷ شبکه ۷ ( آموزش) برنامه زنده برخط
    با اجرای آیتم تحلیل و بررسی اخبار و مطبوعات فناوری در خدمت دوستان هستم
    دوستان مطبوعاتی نشریه و یا گزارشهاشون رو برام ارسال کنن تا در این برنامه ازش یاد کنیم . حجم بالای کاری ممکنه اجازه نده به همه مطالب دوستان شخصا سر بزنم . پس برام بفرستید . به این ایمیل :azad@titr1.net

    سعید نوری آزاد نویسنده و دبیر برنامه برخط - شبکه آموزش

    سعید نوری آزاد نویسنده و دبیر برنامه برخط – شبکه آموزش

    سعید نوری آزاد نویسنده و دبیر برنامه برخط - شبکه آموزش

    سعید نوری آزاد نویسنده و دبیر برنامه برخط – شبکه آموزش


  • از این دسته، بیشتر مطلب بخوانید ...
  • خبر درگذشت مهدوی کنی گاف خبری بود یا حرفه‌ای گری رسانه‌ای؟

    آیت الله مهدوی کنی درگذشت …

    خبر درگذشت مهدوی کنی گاف خبری بود یا حرفه‌ای گری رسانه‌ای؟

    خبر درگذشت مهدوی کنی گاف خبری بود یا حرفه‌ای گری رسانه‌ای؟

    این تیتری بود که بسیاری سایتهای زرد و صفحات شبکه‌های اجتماعی ن را کشفی عظیم از خزانه گافهای رسانه ای برداشت کرده و منتشر کردند.
    اما این خبر یک خبر واقعی نیست ( ایشان هنوز در قید حیات هستند)، فقط اشتباها بر روی خروجی خبرگزاری نمایش داده شده است.
    دلیل نوشتن اینچنین خبری چیست؟ آیا این سایت منبع خاصی در اختیار داشته و خبر رسیده و حالا تکذیب شده به دلایل خاص؟
    در کار رسانه ای مخصوصا رسانه‌های آنلاین سرعت در انتشار مطلب یک مزیت به شمار میرود و گاها بصورت افراطی بر سر آن مسابقه است و نیروهای بخشهای آنلاین و خبرگزاریها بر سر همین موضوع استرس عظیمی دارند.
    در برخی موارد که میشود اتفاقات مهمی را پیش بینی کرد خبرها را پیشنویس می‌کنند و به شرح و بسط آنها میپردازند، که خبر فوق یکی از همین موارد است .
    حتی در رسانه های حرفه ای مستندهای تصویری و گزارش و مصاحبه هایی برای موارد خاصی تهیه میشود که آنها را در روز و ساعتی مشخص که حادثه رخ میدهد منتشر کنند .
    نتیجه برای مخاطبین عمومی : هیچ وقت جوگیر سرعت و حجمه اخبار نشوید
    نتیجه برای همکاران رسانه : نتیجه برای مخاطبین عمومی + یخورده دقت کنید.


  • از این دسته، بیشتر مطلب بخوانید ...
  • دست گاه …

    جریان سرد هوایی که از ورودی مترو خارج میشد وسوسه ادامه مسیر با مترو را بر بقیه وسوسه‌ها چیره کرد، تازه وقتی پله های سرد مترو تمام شده و پای سکوی قطاری که نیامده بود رسیدم فهمیدم چقدر کف پاهایم درد میکند، عادت داشتم ، هم به پیاده روی و هم به درد کف پا و کمر، کمی هم خوابم گرفته بود، از صبح چیزی نخورده بودم که بشود اسمش را وعده عذایی گذاشت، صبح عجله داشتم و ظهر هم جایی که بودم غذایش زیادی چرب بود و بوی ماهی میداد، با چای و شیرینی خودم را مشغول کرده بودم تا برسم به خانه، سکو کمی شلوغ بود و تا قطار برسد هم کمی شلوغتر شد، درب قطار درست جلوی صورتم ایستاد، فکر کردم نشانه خوش شانسی است، اما جمعیت متحدا هلم داد وسط مترو، صندلی خالی گیرم نیامد، لاجرم از میله سرد مترو آویزان شدم، حوصله هیچ کاری نداشتم و خیره شدم به مسافرها، از بغل دستی من تا انتهای سالن  بغیر از آنهایی که خواب بودند تقریبا همه سرشان توی موبایل بود، یکی بازی میکرد، یکی دنبال نمیدانم چه میگشت، آن یکی مخ منشی قبلی شرکتشان که با ریس دعوا کرده بود را با صدای بلند میزد و خلاصه هر کسی مشغولیتی داشت توی همان یک کف دست دلخوشی، صدای بیب بیب یک گوشی دیگر سرم را گرداند به طرف انتهای سالن، سنگینی نگاهی مرا به سوی خود خواند، صاف نگاه کردم به یک جفت چشمی که نگاهم میکرد، یک جفت چشم خوشرنگ با آرایشی که حداقل دو سه تا رنگ تویش بود، یا حداقلمن اینطور متوجه شدم، شاید رنگها مال خودش بود، هر چه بود قشنگ بود، موهای خرمایی رنگ و روسری طیف کم رنگی از صورتی که وسطهای سر گیر کرده بود و انگار یک سفره ماهی صورتی پریده بود روی سرش و دستهایش را گرفته بود زیر چانه او، متوجه نگاه من که شد نگاهش را دزدید، گذاشتم به حساب اتفاق، کیفم روی دوشم سنگینی میکرد ، حتی حال جابه جا کردنش را هم نداشتم ، اما ایستگاه بعد پیاده شدن چند مسافر ناگزیر جابه جایم کرد، دیدم از‌آنهمه موبایل به دست حس خوبی نداشتم ، دست کردم تو کیفم و یک کتاب بیرون آوردم، سر جابه جا شدن متوجه شدم تقیربا کنارش قرار گرفتم ، این سری نگاهش به من نبود، داشت ردیف مسافرای موبایل به دست رو نگاه میکرد ، دست اون هم هیچی نبود ، یعنی یه عینک بزرگ و رنگی دستش بود ، برای خودش ملونی بود، نگاهم به پایین مانتوش هم افتاد که مثل نیمه بالاش که شروعش مشخص نبود انتهای مشخصی هم نداشت، چند تا تیکه بالا و پایین و با برشهای مختلف ، الان غیر از مانتوی مدرسه و کارمندی دیگه مانتوها مثل قدیم نیست ، قبلا میشد گفت پایین اینجاس، اما الان نه ، حتی پشت و روش رو هم نمیشه تشخیص داد، همه هم که شدن یه اندازه و یه شکل، با فرق چندتا مارک، شروع کردم خواندن، کتاب جدید نبود ولی دوست داشتم بخوانم ، مثل همیشه سعی میکنم کتاب توی کیفم با جیبم باشد، آن روز کتاب مدیر مدرسه جلال دستم بود، چند وقتی هست که توی کیفم مانده و گه گداری که توی مترو یا ماشین وقت کنم بازش میکنم از سر علامتی که گذاشته ام میخوانم، آخرهای داستان تصادف معلم کلاس چهارم بودم که سنگینی نگاهی سرم را در خود گرفت، داشت نگاهم میکرد ، یعنی داشت سعی میکرد ببیند چه میخوانم ، منهم آخر پاراگراف را بلند خواندم: “از طرف یارو آمریکاییه آمده اند عیادتش و وعده و وعید که وقتی خوب شد ، در اصل چهار استخدامش کنند و  بازبان بی زبانی حالیم کرد که گزارش را بی خود داده ام و حالا هم داده ام ، دنبالش نکنم و رضایت طرفین و کاسه ی از آش داغ تر و از این حرف ها …خاک بر سر مملکت .” …
    بیشتر…


  • از این دسته، بیشتر مطلب بخوانید ...
    • مدیری که قبل از انتشار مصاحبه‌اش برکنار شد!

      http://www.jamejamonline.ir/Media/Image/1392/08/25/635201855675460656.jpg

      اسمش را تصادف بگذاریم، دست روزگار، اتفاق یا هر چیز دیگر، محمدحسن کرباسیان که تا زمان انجام کارهای فنی این مصاحبه مدیرعامل پست بود، جای خود را به حسین مهری داد. لذا به همین سادگی اظهارات حاکمیتی جای خود را به اظهارات کارشناسی یا برنامه هایی داد که اکنون شکل آرزو به خود گرفته و امید است مدیرعامل بعدی آنها را پیش ببرد.

      وقتی این تغییر پیش آمد دو راه وجود داشت؛ راه اول، دست نگه داشتن از درج این گفت وگو و موکول کردن آن به آینده بود و راه دوم، تغییر حقوقی شخصیت مصاحبه شونده و درج اظهارات وی. پس از سبک و سنگین کردن ها و بررسی ها سرانجام قرار بر انتخاب راه دوم شد.

      علت هم این بود که نقطه نظرات کارشناسی مدیرعامل قبلی حتما و لزوما به کار مدیرعامل جدید می آید و راهگشا خواهد بود. آقای کرباسیان در این گفت وگو نسبت به سرنوشت شرکت پست و روشی که برای خصوصی شدن آن در دولت قبل برگزیده شده و اکنون در دستور کار مجلس است، هشدار داده است.

      به زعم وی سپردن کامل پست به بخش خصوصی تجربه ای ناکام خواهد بود که در سایر کشورهای دنیا بویژه کشورهای غربی که پیشتاز خصوصی سازی در همه زمینه ها بوده اند نیز شکست خورده است. جالب است که میزان این شکست خوردن تا به آنجا بوده که باعث پس گرفته شدن شرکت پست از خریدار آن شده است.

      مدیرعامل قبلی پست پیشنهاد می کند باید در روش کنونی مورد نظر در واگذاری شرکت پست تجدیدنظر کرد که آزموده را آزمودن خطاست.

      وی همچنین اظهار امیدواری کرده است مجلس حرف کارشناسی موجود درباره مضرات روش کنونی خصوصی سازی پست را بشنود؛ وظیفه ای که به نظر می رسد بر دوش مدیرعامل جدید شرکت پست قرار گرفته است.

      در نهایت نیز جای امیدواری است راه شرکت پست به عنوان یکی از دستگاه های مهم کشور که ارتباط مستقیم و کاملی با مردم دارد، رو به تعالی پیش برود و کمیت و کیفیت خدمات آن به مردم متحول شود.

      سعید نوری آزاد

      شرکت پست نباید خصوصی شود بیشتر…


    از این دسته، بیشتر مطلب بخوانید ...
    تیتر آزاد...

    و گفت: آزادمردی دریائیست به سه چشمه، یکی سخاوت، دوم شفقت، سیم بی‌نیازی از خلق و نیازمندی به حق.
    .
    – تذکره الاولیا ، ذکر ابوالحسن خراقانی


    آیا مخابرات ، ایرانسل و رایتل خصوصی هستند؟

    اولین سوال غیر مقدمه که از مدیر عامل همراه اول پرسیدم این بود که : آیا مخابرات خصوصی هست یا نه ؟  این پاسخ در بر دارنده دیدگاه های کلی به نوع مدریت و نگرش از بالای مدیران و مسولان به این بخش هست . اونهایی که در این موضوع وارد هستن معنی رو درست برداشت میکنن …

    نکات خاصی هم درباره این موضو بود که بعدها دربارش خواهم نوشت …

     مصاحبه من با وحید صدوقی رو در همین صفحه و یا  بخش اقتصادی جام جم  میتونید بخونید

    http://www.citna.ir/sites/default/files/IMG_0053.jpg

    ابتدای صحبتم باید بگویم شایعاتی در مورد رفتن شما از مخابرات و همراه اول شنیده می شود. آیا از آن خبر دارید به نظر شما ریشه این شایعات در چیست؟

    بله، شنیده ام. به هر حال این دیدگاه وجود دارد که وقتی دولت تغییر می کند عمده بنگاه ها هم باید تغییراتی داشته باشند. این شایعات در دوره هر دولت جدید مطرح می شود و دلیل آن نیز سابقه تغییراتی است که در مخابرات دولتی رخ می داد. با این حال توجه داشته باشید مخابرات ایران و همراه اول چند سالی است خصوصی شده و تغییرات دولت در آن کمتر موثر است و انتخاب مدیران این شرکت به عهده سهامداران مخابرات است.

    آیا شخص وزیر نیز در انتخاب مدیران نقش عمده ای دارد؟

     ۲۰ درصد از سهام مخابرات مستقیم متعلق به دولت است و ۲۰ درصد آن نیز به عنوان سهام عدالت در اختیار دولت قرارد دارد؛ بنابراین دولت در انتخاب هیات مدیره مخابرات نیز نقش دارد.

    در نظر داشته باشید زمانی که سهام مخابرات وارد بورس شد ۱۷۰ تومان قیمت داشت، اما سهامدار عمده که ۵۰ درصد به علاوه یک سهم را خرید برای هر سهم ۳۴۰ تومان یعنی دو برابر قیمت پرداخت. حدود چهار هزار میلیارد تومان از هشت هزار میلیارد تومان به خاطر همان یک سهم مدیریتی است که دولت بتواند با دستاویز قرار دادن آن در مدیریت مخابرات دخالت داشته باشد.

    با این تفاسیر آیا در حال حاضر مخابرات و در پی آن همراه اول واقعا شرکت خصوصی محسوب می شود؟

    من از وقتی مخابرات، شرکت دولتی بود در آن فعالیت می کردم و در زمان گذار به بخش خصوصی، یعنی سال های ۸۷ و ۸۸ نیز در این شرکت بودم و تا امروز هم که در خدمت شما هستم، تحولات این شرکت را دیده ام. اصلی ترین اتفاقی که در همه جای دنیا برای تغییر ماهیت دولتی به خصوصی رخ می دهد این است که تصمیم گیری ها سریع می شود. برای مثال زمانی که مخابرات یک شرکت دولتی بود اگر می خواستیم از شریک خارجی خرید کنیم فرآیندی طولانی داشت که شامل تائید هیات مدیره همراه اول، هیات مدیره مخابرات ایران، وزارت ارتباطات، کمیته ترک تشریفات دولت و درنهایت شورای اقتصاد بود و این امر حداقل شش ماه زمان می برد، اما در حال حاضر این تصمیم گیری کمتر از یک هفته زمان می برد. پس با تبدیل شش ماه به یک هفته حداقل می توانیم بگوییم از این بعد شرکت خصوصی شده است. از طرفی، سهامدار بخش خصوصی دقت بیشتری دارد که هزینه ها کجا خرج می شود، اما در شکل دولتی گاهی اوقات ده سال زمان می برد که این امر به نقطه سر به سر برسد. در عین حال سرمایه گذار بخش خصوصی شرکت برای این که بتواند در آینده هم رهبری خود را در حوزه ارتباطات سیار حفظ کند، آن را مدیریت می کند.

    پس قبول دارید مخابرات فقط از نظر مدیریتی و سیستمی و نه از نظر سرمایه ای، به شکل شرکت های خصوصی نزدیک شده است.

    به نظر شما ما از بخش خصوصی چه انتظاری داریم؟ آیا غیر از این است که این بخش از بروکراسی دولتی بیرون بیاید. ما در اقتصاد سه بخش دولتی، خصوصی و تعاونی تعریف کرده ایم که در بخش خصوصی، خصوصیت سرعت عمل که به آن اشاره کردم وجود دارد و این خصوصیت در حال حاضر در مخابرات مشهود است.

    اما علاوه بر این سه بخشی که شما به آن اشاره کردید در ایران یک بخش دیگر هم داریم که شبه دولتی خوانده می شود. آیا قبول دارید مخابرات در این دسته قرار دارد؟

    در تعاریف اقتصادی، بخشی به نام شبه دولتی وجود ندارد و این تعریفی است که در جامعه می شود. البته بخش شبه دولتی وجود دارد که باید ببینیم در تصمیماتش شبیه کدام یک از این بخش ها عمل می کند. ما در همراه اول تعریف یک بنگاه خصوصی را حس می کنیم.

    بنگاه خصوصی بنا به خروجی تعریف می شود. یعنی این که سود و خروجی بنگاه به چه کسی تعلق می گیرد. به نظر می رسد سهامداران شما شاید بخش دولتی نباشند، اما بخش خصوصی هم نیستند.

    نه.این را قبول ندارم. ۹۰ درصد سهام ما متعلق به مخابرات ایران و ۱۰ درصد نیز در بورس است که مردم آنها را خریده اند. تصمیمات ما به واسطه آن ۱۰ درصد سهامی که مردم در اختیار دارند، گرفته می شود و من به شخصه همیشه طرفدار آن اقلیت هستم، چرا که اعتقاد دارم آن ۹۰ درصد از حق خود دفاع می کند، اما این ۱۰ درصد باید مراقبت و محافظت شون که ضرر نکند.

    سهام مخابرات ایران هم ۵۱ درصد متعلق به کنسرسیوم توسعه اعتماد مبین است که هفت عضو دارد و از جمله آنها بانک پارسیان و بانک سینا را می توان نام برد که ماهیت خصوصی دارند و طبق اسناد ثبت شرکت ها دقیقا مالکیت آنها مشخص است. بقیه نیز شامل ۲۰ درصد سهام عدالت، ۲۰ درصد سهام دولت، ۵ درصد سهام کارکنان و ۵ درصد سهام در بورس است.

    در عین حال در نظر داشته باشید الزامات بورس مبنی بر شفاف بودن صورت های مالی بر این شرکت نیز حاکم است و ما همیشه سعی کرده ایم هر سه ماه، صورت های مالی را حداکثر ۲۰ روز بعد از سررسید در بورس عرضه کنیم. ما حتی مجمع های سالیانه خود را که حجم سنگینی از کارهای مالی و حسابرسی دارد، قبل از همه شرکت های بورسی برگزار می کنیم و این مساله نشان می دهد به سهامداران خود پاسخگو هستیم و کارهای مالی ما شفاف است.

    حال که صحبت به اینجا رسید آیا شما این شرکت را از نظر آمار و ارقام، شفاف می دانید؟

    این را مردم و اصحاب رسانه باید بگویند که آیا ما توانسته ایم شفاف عمل کنیم یا خیر، اما چون ما از فرابورس به بورس وارد شده ایم و بر اساس قواعد آنجا شفاف بودن اهمیت دارد، عملکرد ما تحت نظارت است. در کل ما خودمان را موظف به شفاف سازی می دانیم. تمام آمار را به تفکیک در مصاحبه های عمومی و در اظهارنامه های مالی چه به دولت و چه به بورس و مجمع اعلام کرده ایم.

    شما به پاسخگوبودن این شرکت چه نمره ای می دهید؟

    بهتر است من نمره ندهم، اما عملکردها نشان می دهد نمره قابل قبولی در این زمینه داریم.

    بسیاری، از پاسخگو نبودن این شرکت به مشترکان درباره پوشش نداشتن شبکه و آنتن دهی گلایه دارند. نظر شما چیست؟

    قبول دارم اشکالاتی در این باره بخصوص در زمینه پوشش و آنتن دهی شبکه تلفن همراه وجود دارد. متاسفانه ما در بعضی نقاط تهران با مشکلات جدی در این باره مواجه شده ایم. بارها از رسانه ها خواسته ایم در این زمینه به ما کمک کنند، چون این مشکل ناشی از باور غلطی است که در جامعه رواج یافته و آن هم مضربودن آنتن های تلفن همراه است؛ در حالی که هیچ مرجعی زیانبار بودن این امواج را تائید نکرده است. مردم فکر می کنند اگر آنتن بی تی اس نزدیک آنها باشد برایشان مشکلاتی به وجود می آید، در حالی که اگر افراد از آنتن تلفن همراه دور باشند آنتن دهی ضعیف می شود و گوشی برای ارتباط با شبکه باید توان بیشتری مصرف کند. آنتن های ما power control (کنترل کننده توان) دارد و اگر فاصله در حد ۵۰ یا ۱۰۰ متر باشد گوشی توان کمتری مصرف می کند، اما اگر فاصله زیاد باشد توان مصرفی بالا می رود و این مضر است. در جاده ها که فاصله آنتن ها چند کیلومتر است، اگر چند دقیقه با تلفن همراه صحبت کنید متوجه گرم شدن باتری گوشی و کم شدن شارژ آن می شوید و این دور بودن از آنتن یعنی استفاده از توان بیشتر و در نتیجه تشعشعات قوی تر.

     ما ادعا می کنیم در تهران با ۳۰۰۰ سایت بیشترین تعداد آنتن و کمترین فاصله را با ده میلیون مشترک داریم، اما به دلایل عمده ای از جمله همکاری نکردن شهرداری برای نصب آنتن با این مشکل مواجه بوده و هستیم. آنها اجازه توسعه مناسب را نمی دهند و ما به خاطر تغییرات شکل معماری شهر و نیاز به جابه جایی مجبور هستیم هر سال حدود ۴۰ تا ۵۰ سایت را جا به جا کنیم که این مساله علاوه بر هزینه چند ده میلیونی جابه جایی، پوشش دهی را نیز دچار اختلال می کند.

    برای رفع این دغدغه چه کاری انجام می دهید؟

    ما در حد توان تلاش کرده ایم این ذهنیت را تغییر دهیم، اما موفقیت مورد نظرمان حاصل نشده است. با این که تمام تجهیزات ما، استانداردهای بین المللی و سازمان انرژی اتمی را دارد و حتی جایی که استاندارد سطح پرتو را یک واحد مشخص کرده ما توان ارسالی را به یک صدم کاهش می دهیم، اما باز همچنین شاهد تشکیل آزمایشگاه های بررسی تشعشعات امواج الکترو مغناطیس بر بدن انسان در دانشگاه ها هستیم و این بررسی ها همچنان انجام می شود. آنها تا امروز دو بار در ۵۰ میدان تهران این بررسی ها را انجام داده اند و باید بگویم اما چگالی امواج تلفن همراه از چگالی امواج رادیو و تلویزیون کمتر بوده است.

    در نظر داشته باشید یک آنتن رادیو  AM در کرج نصب می شود و کل تهران را پوشش می دهد و بنا به بررسی ها چگالی آن ۲۷ برابر تلفن همراه است، اما چون آنتن دکل رادیو دیده نمی شود کسی هم نگران آن نیست، اما آنتن های تلفن همراه به خاطر شکل و شمایلشان که دارند در نظر مردم خطرناک است. توان ارسالی این آنتن ها ۲۰ وات است که این توان بارها در همه جای دنیا برای انسان تست شده و هیچ مرجعی آن را مضر نمی داند. بیش از شش تا هفت میلیارد از این آنتن ها در جهان واگذار شده و در همه کشورها از همین آنتن ها استفاده می شود.

    توصیه ایمنی هم درباره این آنتن ها دارید؟

    ما توصیه می کنیم در جایی که نمایشگر آنتن پر بود مردم از تلفن همراه استفاده کنند و جایی که آنتن دهی ضعیف است تماس نگیرند، چون گوشی توان کمتری ارسال می کند. در عین حال همچنان از رسانه ها عاجزانه می خواهیم در این زمینه ما را یاری کنند تا بتوانیم شفاف سازی کنیم.

    مشکل اصلی ما با شهرداری است و تا امروز ۴۰۰ درخواست بررسی سایت بی تی اس را به شهرداری داده ایم، اما به چهار سایت اجازه نصب داده اند. در حال حاضر ما مجبوریم سایت پرتابل نصب کنیم تا سایت جدید راه اندازی شود. بیش از ۵۰ سایت پرتابل آماده کرده ایم تا در نقاط مشکل دار نصب کنیم، اما به همین سایت های پرتابل نیز مجوز نصب نمی دهند.

    مشکل شهرداری در این باره چیست؟

    شهرداری، قوانین و مقرراتی وضع کرده است که برای ما محدودیت ایجاد می کند، مثلا می گویند در مدرسه، بیمارستان و حتی فضای سبز نباید آنتن نصب شود. همچنین وقتی می خواهیم مجوز بگیریم با انواع مشکلات مواجه هستیم. عمدتا در چهار یا پنج شهر بزرگ با ما همکاری نمی شود که این برایمان مشکل ساز شده و فقط با همکاری شهرداری می توانیم مشکلات آنتن دهی را در شهرها رفع کنیم.

    البته قوانین شورای شهر استدلال علمی دارد. آیا کشورهای دیگر این محدودیت ها را ندارند؟

    اگر سایت ما برای مردم چه در مناطق مسکونی و چه بیمارستانی ضرر داشته باشد، در اندازه گیری مشخص می شود. توان امواج تلویزیون ۹ برابر و توان امواج رادیو ۲۷ برابر است، اما مگر می توانیم رادیو و تلویزیون را خاموش کنیم؟ ۹۰ درصد آنتن هایی که خارج از کشور دیده ام روی پشت بام ها نصب شده است، اما اینجا می گویند برای نصب آنتن روی پشت بام مجوز نمی دهند. یعنی ما با یک ناهماهنگی در مکان یابی مناطق مورد نیاز و نصب سایت هایمان روبه رو هستیم.

     استدلال شهرداری این است که این آنتن ها سازه محسوب می شوند و وجودشان می تواند به ساختمان آسیب بزند. آیا وزن سایت های روی بام برای ساکنان آنجا خطرساز نیست؟

    ما برای نصب، بهترین و ایمن ترین نقطه را انتخاب می کنیم و این ملاحظات را حتما در نظر می گیریم.

    آیا حاضر هستید در منزل یا مدرسه فرزندتان این آنتن را نصب کنید؟

    همین پشت اتاق من در فاصله کمتر از ده متری آنتن نصب شده است. این آنتن قبلا دورتر بود و من خواستم آن را نزدیک تر بیاورند. همیشه فاصله من تا آنتن داخل راهرو در حد پنج یا شش متر است و دلیلش این است که در فاصله کمتر، توان و انرژی کمتری مصرف می شود. اگر به منزل من هم مراجعه کنند من اجازه نصب آنتن می دهم چون می دانم کمترین میزان تشعشع زیر آنتن است.

    آیا کم کاری فرهنگی، اجتماعی و دانشگاهی خودتان باعث این مشکلات نبوده است؟

    ما از شش سال قبل با دانشگاه های شریف، تهران، پلی تکنیک، علم و صنعت و تربیت مدرس همکاری داریم که همه برای شفاف سازی اجتماعی و دانشگاهی است، اما رویکرد ما تبلیغ این موارد نیست به همین علت آگاهی مردم از این موارد کمتر است.

    تکلیف ودیعه هایی که زمان ثبت نام تلفن همراه گرفته می شد، چه شد؟

    طبق قانون از سال ۷۳ در زمان ثبت نام تلفن همراه و ثابت مبالغی به عنوان ودیعه دریافت و این سرویس ارائه می شد. میزان آنها در بخش همراه از ۱۳۰ هزار تومان تا ۲۹۰ هزار تومان بود و ودیعه ها به صورت امانت در اختیار شرکت مخابرات قرار دارد که هر زمان مشترک بخواهد می تواند با پس دادن اشتراک، ودیعه را دریافت کند.

    یعنی پس از خصوصی سازی لازم نبود پول های مردم به آنها برگردانده شود؟

    دقت کنید چه چیزی تغییر کرده است. سهامدار شرکت تغییر کرد. آیا قرارداد ما با مشترکان هم تغییر کرد؟ بین ما و مشترک دائمی قراردادی بود که ما به ازای اشتراک، حق اتصال و ودیعه می گرفتیم. آن زمان حق اتصال ده هزار تومان بود حالا ۱۲۰ هزار تومان شده است که این مبلغ هم قابل بازگشت نیست.

    پس به جای ودیعه، هزینه اتصال و قیمت خط را ۱۲ برابر کرده اید؟

    ما مجری بودیم. سازمان تنظیم مقررات این قوانین را تصویب کرد و این مبلغ هزینه اتصال دائمی است.

    بالاترین مبلغ ودیعه چقدر بود؟

    این ودیعه ۲۹۰ هزار تومان بود که در سال های ابتدایی دریافت شد. در حال حاضر صاحبان خط می توانند آن را پس دهند و ودیعه را بگیرند و با مبلغ کمتری سیمکارت جدید بخرند.

    شما همان شماره قبلی را به آنها می دهید؟

    خیر، دیگر آن شماره نخواهد بود، چون آن اشتراک پس داده می شود.

    هزینه و سود شرکت به طورخلاصه چه مقدار است؟

    سال گذشته ۶۰۹۰ میلیارد تومان درآمد شرکت بوده که از این مبلغ ۱۹۰۰ میلیارد تومان سود خالص محاسبه شده است.

    پس از خصوصی سازی، سود شرکت برای دولت چقدر بوده است؟

    طی سه سال بعد از خصوصی سازی، از محل سهم دولت، مالیات و سایر موارد جمعا بالغ بر ۷۰۰۰ میلیارد تومان به دولت پرداخته ایم. در حالی که در شش سال قبل از خصوصی سازی این عدد حدود ۴۷۰۰ میلیارد تومان بود.

    دلیل رشد درآمد دولت چه بود؟

    دلیل این است که در حال حاضر دولت از هر مکالمه حدود ۳۰ درصد دریافت می کند. منتظر محاسبه سود هم نمی شود و سهم خود را مستقیم از محل درآمد دریافت می کند. با این که بخش خصوصی، شرکت را مدیریت می کند، اما به ازای هر ده ریال سود بخش خصوصی، مبلغ ۳۱ ریال سود به دولت پرداخت می شود، لذا سود این شرکت برای دولت بیشتر شده است.

    البته افزایش در آمد به خاطر توسعه شبکه بوده است.

    بله، آن هم یک عامل موثر است. سال ۸۴ درآمد ما حدود ۹۲۰ میلیارد تومان بوده و طی این سال ها با افزایش مشترکان از هشت میلیون به ۶۰ میلیون، درآمد به ۶۰۰۰ میلیارد تومان رسید. سود شرکت نیز از ۱۰۰ میلیارد تومان به ۱۹۰۰ میلیارد تومان، بعلاوه پرداخت مستقیم به دولت رسیده است. با محاسبه همه پرداخت ها به دولت و مقایسه با ارقام معادل قبلی می بینیم اعداد درآمد دولت از این شرکت ۱۷ برابر شده است.

    مشترکان دائمی می خواهند مانند مشترکان اعتباری بعد از هر تماس، هزینه مکالمه خود را ببینند. چرا این امکان برای آنها فعال نمی شود؟

    این اتفاق به تغییر مبانی محاسبه و نرم افزاری شرکت نیاز دارد که کار آسانی نیست. با تغییراتی که در آینده انجام خواهیم داد این امکان هم برای همه فعال خواهد شد. فکر می کنم حدود یک سال زمان ببرد.

    دلیل اصرار شما برای افزایش تعرفه ها چیست؟

    نزدیک به ده سال است تعرفه های ما افزایش نداشته، طبق آمار بانک مرکزی از ده سال قبل حداقل ۳۰۰ درصد رشد تورم داشته ایم. آن زمان دلار ۶۰۰ تومان بود و حالا نزدیک به ۳۰۰۰ تومان شده است. آیا ما نباید توان خودمان را با این افزایش قیمت ها بالانس کنیم؟

     هزینه تبلیغات تلویزیونی حدود ۷۰۰ درصد افزایش داشته و به طور متوسط هزینه های تبلیغاتی ۲۲۰ درصد بالاتر رفته است. این دلیلی ندارد جز این که هزینه های همه بالا رفته است. شاخص بورس سال قبل ۶۴ درصد رشد داشت، اما سهام همراه اول منفی ۴ درصد بود، حالا ما باید پاسخگوی سهامدارمان باشیم. لذا این افزایش نرخ، واقعا درخواست زیادی نیست.

    خب چرا با کاهش قیمت، تعداد مشترک و میزان تماس را بالا نمی برید؟

    میانگین تماس های مردم ما دو برابر میانگین جهانی است، چرا؟ چون ما ارزان ترین نرخ مکالمه دنیا را داریم.

    اما قبول دارید که این نرخ به نسبت درآمد مردم ارزان نیست؟

    ما GDP (تولید ناخالص داخلی) را در نظر می گیریم که شاخصی رسمی است، اما چرا کسی به افزایش هزینه های ما اعتراض نمی کند؟ ما نباید بتوانیم خودمان را در این شرایط بین المللی اداره کنیم؟

    پس قبول دارید با تغییر فرمول محاسبه خواستید در آمدتان بالا برود؟

    بله، اما این در حد ۹ درصد بوده و کمترین نرخ رشد قیمت در ده سال گذشته است. شما به خواننده هایتان اعلام کنید هر کس نمونه ای بیاورد که یک خدمت طی ده سال گذشته رشد قیمتی کمتر از تلفن همراه داشته ما به او جایزه می دهیم.

    در مقایسه با اپراتورهای دیگر، نرخ هایتان کمتر است یا بیشتر؟

    سال ۸۵ سازمان تنظیم مقررات نرخ ۶۲۵ ریال را برای مکالمه با تلفن همراه به اپراتور دوم اعلام کرد. اما پس از هفت سال به ما نرخ هفت ریال کمتر از قیمت آن زمان آنها اعلام شد، ما خصوصی هستیم، اپراتور دوم و سوم هم خصوصی، اما ما پایین ترین نرخ را داریم.

    آیا نظر شما درباره خصوصی بودن این شرکت ها با خصوصی بودن شرکت خودتان مشابه است؟

    ۵۱ درصد سهام اپراتور دوم داخلی است و از نظر تعریف اقتصادی، خصوصی محسوب می شود. با این حال باید عملکرد آن را نیز در نظر گرفت. اگر با تغییر دولت، ساختارش تغییر کرد، پس آن شرکت دولتی است، اما می بینیم که از نظر ساختاری مستقل است.

    دفاتر خدمات ارتباطی اعتراض دارند همراه اول شرط می کند با هیچ اپراتور دیگری کار نکنند. آیا شما این انحصار طلبی را درست می دانید؟

    طی سال های گذشته این دفاتر مربوط به ارائه خدمات تلفن همراه بود، بعد دفاتر خدمات ارتباطی شد و بعد دفاتر پیشخوان دولت یعنی دولت تصمیم گرفت بخشی از خدمات خود را در حوزه های مختلف مثل ثبت، آنجا ارائه کند. در حال حاضر حدود ۷۰ درصد از درآمد این دفاتر از محل تلفن همراه است، اما بعضی از این دفاتر به دفاتر یک اپراتور خاص تبدیل شدند که ما نیز به این کار اعتراض و شرط کردیم آنها با اپراتور دیگر کار نکنند تا هم هزینه های آموزش و تجهیز توجیه داشته باشد و هم رضایت برای مشترکان ما فراهم شود.

    مردم در دفاتر خدمات ارتباطی نمی توانند خدمات سایر اپراتورها را داشته باشند و خود دفترداران هم اعتراض دارند که درآمد پیش بینی شده برای آنها با این کار خیلی کم شده است.

    ما این اختیار را داشتیم که یک سری ضابطه تعریف کنیم و این برای دفاتر انتخابی است.

    بنا به تجربه به این تصمیم رسیدیم. تعداد دفاتر هم نسبت به قبل بیشتر شده، درخواستی هم از طرف مردم برای تجدید نظر در این زمینه نبوده است. بازهم اگر شکایت عمده وجود داشت آماده بررسی هستیم.

    یکی از مشکلاتی که مردم به آن اعتراض دارند، نرسیدن پیامک های خارجی است. در این باره توضیح دهید.

    ما در چارچوب قرارداد رومینگ با بسیاری از کشورها خدمات ارسال و دریافت پیامک داریم که دریافت پیامک در آن کشور ها هم برای مشترکان ما رایگان است، اما با بعضی کشورها از قبل هم قرارداد رومینگ نداشتیم و برای این که مشترکان در آن مناطق بتوانند پیام دریافت کنند ما با یک هاب (نقطه توزیع) اس ام اس، قرارداد منعقد کردیم و به این ترتیب مشترکان می توانند در کشورهایی که با اپراتورها رومینگ نداریم پیامک ارسال و دریافت کنند.

    با چه کشورهایی قرارداد ندارید؟ قیمت ها چقدر است؟

    با کشورهای آمریکا، کانادا، ترک سل ترکیه، اتصالات امارات و اورنج فرانسه قرارداد نداریم. ما با آنها از طریق واسطه پیام ارسال می کنیم که قیمت آن هم بین المللی است و حدود ۱۴۰ تومان می شود، اما برای جاهایی که قرارداد داریم و مشترک همراه اولی می رود، ارسال از ایران با نرخ ۸۹ ریال است و دریافت هم رایگان خواهد بود.

    اصلی ترین مشکل تبادل پیامک با خارج از کشور در چیست؟

    ما در بخش سیگنالینگ که به شرکت زیرساخت و وزارت ارتباطات مربوط است یکسری مشکلات داریم، از جمله مشکلات که در ایام حج.

    درباره مشکلات پیامک داخلی چه کرده اید؟

    امسال با یک حجم انبوه پیامک مواجه بودیم که بیشتر آن به پیامک های تبلیغاتی مربوط می شد. در حال حاضر سرگرم افزایش ظرفیت شبکه به سه برابر هستیم که در مواقع اوج ارسال پیامک مشکلی ایجاد نشود.

    روزانه حدود ۴۲۰ تا ۴۵۰ میلیون پیامک ارسال می شود و این به خاطر ارزان بودن این رسانه در مقابل بقیه رسانه هاست. ما طبق استاندارد، درصدی برای پیامک موفق داریم که این اعداد هم توسط ما و هم وزارت ارتباطات کنترل می شود و اگر اختلالی باشد به ما تذکر می دهند. در حال حاضر بیش از ۹۷ درصد پیامک ها با موفقیت دریافت می شود و ما برای اشغال نشدن شبکه، محدودیت ایجاد کرد و از طرفی کل شبکه را نوسازی کردیم که این شبکه جدید کمتر از یک سال عمر دارد.

    درآمدتان از محل پیامک چقدر است؟

    هفته ای ۲ میلیارد تومان از پیامک انبوه درآمد داریم و از مشترکان هم تقریبا همین مقدار و شاید کمی بیشتر.

    مردم درباره پیامک های انبوه معترض هستند، ازجمله این که شماره های آنها چطور به دست پیامک دهندگان می رسد؟

    نیاز نیست آنها شماره ها را داشته باشند. ما اعلام کرده ایم هرکسی مایل به دریافت آن پیامک ها نیست اعلام کند تا برایش ارسال نشود. در حال حاضر حدود ۵ / ۳ میلیون نفر خواسته اند برای آنها پیامک ارسال نشود. در بانک اطلاعاتی ما امکان انتخاب کردن به شهر، مکان و زمان وجود دارد و توسط ما ارسال می شود.

    کسانی که پیامک ها را ارسال می کنند شماره ها را در اختیار دارند و امکان ارسال بنا به محل حضور و صنف و مشاغل هم تفکیک شده است که اینها فقط از منابعی خاص قابل دریافت است. آیا همراه اول در این میان قصوری نکرده است؟

    دو سال قبل چنین خبری منتشر شد، اما ما منشأ این اطلاعات نبودیم و از طرف مقامات قضایی و امنیتی در این مورد تذکری داده نشد. ما در حفظ اطلاعات مشترکانمان جدی هستیم.

    رگولاتوری (سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی) گفته بود ابتدا باید اجازه بگیرید و بعد پیامک ارسال کنید. این رویه چرا برعکس عمل می شود؟

    ما ابتدا مجوز داشتیم که این کارصورت گرفت. از طرفی پیام بازرگانی را مذموم نمی دانیم، اما نمی خواهیم این پیامک ها آزاردهنده باشد. لذابا یک تماس ساده با ۹۹۹۰ این سرویس ها قطع می شود.

    با این حال خیلی از مردم به این امر معترضند که بعد از درخواست قطع این سرویس، باز هم این پیام ها، حتی پیامک های پولی، ارسال می شود.

    شاید ابتدا این مشکل به خاطر سامانه شرکت های همکار وجود داشت، اما در حال حاضر این اشکالات در حداقل است. در هفته حدود هشت یا ۹ نفر اعتراض دارند که به آن رسیدگی می شود که این عدد در ۶۰ میلیون نفر عدد ناچیزی است.

    اشکال دیگر این که پیامک ها براساس مکان حضور افراد ارسال می شود.

    اگر در یک منطقه خاص که هیچ مدارک ثبتی آنجا متعلق به شما نیست این اتفاق رخ داد، شماره و پیام را به ما اعلام کنید تا بررسی کنیم. این امکان درشبکه ما وجود ندارد که مکان حضور افراد را کشف کنیم.

    مردم از حسابرسی شما هم ناراضی هستند. آنها می گویند مواردی مشاهده شده است که قبضی به مبلغ صفر تومان دریافت کنیم که این حتی کمتر از مبلغ آبونمان است یا برعکس مواردی وجود دارد که بیشتر از هزینه، قبض صادر شده است. منشأ این مشکلات کجاست؟

    بالاخره سیستم های مکانیزه بدون اشکال نیست. گاهی ممکن است مشترک در یک دوره زیادتر پرداخته باشد که حسابرسی می کنیم و آن مشترک بستانکار می شود، اما این مشکلات قابل رسیدگی است.

    مردم به قیمت و کیفیت اینترنت همراه شمانیز اعتراض دارند.

    نرخ پایه اینترنت مصوب است، اما ما بسته های ماهانه را پیشنهاد می کنیم که هزینه کمتری دارد. بسته اینترنت ماهانه ما ده هزار تومان به ازای ۵/۲ گیگا بایت است که هر کیلو بایت آن ۴دهم ریال یعنی یک دهم نرخ مصوب می شود و ما در این بخش زیان می دهیم. در عین حال سعی کرده ایم کیفیت و سرعتمان بالاتر برود.

    آیا از کیفیت اینترنت همراه اول راضی هستید؟

    راضی نیستیم. ۱۱ سال قبل ارائه تلفن همراه نسل سه شروع شد و سال ۷۳ که تلفن همراه را راه اندازی کردیم در منطقه چهارمین کشور و بیست و پنجمین کشور در دنیا بودیم که در جهان پیشرو محسوب می شدیم، اما وقتی اپراتور سوم، نسل ۳ را ارائه کرد، ما صدو هشتاد و پنجمین کشور در دنیا شدیم و در منطقه نیز میان ۱۶ کشور، چهاردهمین به شمار می رفتیم. در حال حاضر نسل چهارم در ۹۵ کشور جهان و در ۹ کشور منطقه ارائه شده، اما نزدیک شدن به آن هم برای ما ممنوع است. شش سال است در دوره انحصار به سر می بریم. آنها ابتدا گفتند تا دو سال حق ارائه این سرویس ها را ندارید، اما این دو سال پس از شش سال هنوز تمام نشده است.

    مزیت نسل های بالاتر چیست؟

    در نسل ۲ که ما سرویس می دهیم، سرعت اینترنت حداکثر ۲۰۰ کیلو بایت است، در نسل ۳ حدود ۱۰ و در نسل ۴ حدود صد مگابایت سرعت دانلود داریم و قطعا اگر به آن سمت برویم خدمات زیادی قابل ارائه خواهد بود.

    آمدن نسل های بعدی تلفن همراه چه تاثیری بر اقتصاد کلان کشور دارد؟

    یک بررسی نشان داد هر ۱۰ درصد توسعه باندپهن در کشور باعث رشد ۴/۱ درصدی رشد (GDP تولید ناخالص داخلی) می شود. این رشد در تلفن تلفن همراه نسل فعلی ما حدود یک درصد و در تلفن ثابت حدود ۸ / ۰ درصد بوده است. ما براساس افق ۱۴۰۴ باید رتبه بالایی در منطقه داشته باشیم، اما در حال حاضر از برنامه عقب هستیم. پس باید به فکر رشد جهشی باشیم. اگر اپراتور اول و دوم بتوانند این سرویس را ارائه کنند، می تواند باعث رشد ۱۰ تا ۱۴ درصدی تولید ناخالص ملی در کشور شود.

    این خدمات برای اقشار محروم چه فایده ای دارد؟

    با این امکانات می توانند براحتی امور جاری خود را انجام دهند. مثلا در روستاها خدمات مختلف دریافت کنند و به مهاجرت به شهرها نیازی نداشته باشند. اگر شعار دور کاری می دهیم این شعار هم باید محقق شود و امکانات هم موجود باشد.

    آیا آماری از میزان اشتغالزایی همراه اول دارید؟

    در سال ۸۸ تعداد نیروهایمان ۱۶۰۰ نفر بود، اما در حال حاضر ۲۵۰۰ نیرو دارد و سیاست ما براساس برون سپاری بوده است. همراه اول شاید بیش از ده برابر این عدد در شرکت های دیگر کار ایجاد کرده که مستقیم با شبکه ما در ارتباط هستند، اما مهم تر آن است که با ایجاد زیرساخت و ظرفیت، زمینه توسعه مشاغل دیگر هم ایجاد می شود.

    درباره مناطق بدون پوشش بخصوص مناطق روستایی چه برنامه ای دارید؟

    در پروانه صادر شده برای تلفن همراه، ما تعهد پوشش روستایی نداریم و فقط تعهد شهری و جاده ای داریم. با وجود این برای حدود ۹۶ درصد از جمعیت کشور پوشش ایجاد کرده ایم که ۱۱۶۲ شهر یعنی تمام شهرهای کشور را شامل می شود. همچنین ۴۵ هزار روستا را تحت پوشش داریم که به عهده ما نبوده است و حتی در برخی موارد در ۱۰۰ درصد جزایر هم پوشش ایجاد کرده ایم. ما در پوشش دهی بیشترین توسعه را داریم و رقیب هم نداریم. در حال حاضر حدود ده هزار روستای ۲۰ تا ۱۰۰ نفره پوشش ایجاد نشده که قرار است از طرف وزارت ارتباطات مزایده برگزار شود و این مناطق هم تحت پوشش قرار گیرند و چند ماه قبل قرارداد ۷۰۰ روستا منعقد شد.

    پوشش دهی این مناطق تا چه زمانی کامل می شود؟

    این امر در تعهدات ما نیست، بلکه در برنامه دولت است، اما اگر بخواهند، در مناطق توریستی به صورت موقت پوشش ایجاد می کنیم.

    آیا برای سرمایه گذاری خارجی و حضور اپراتوری در سایر کشور ها هم برنامه دارید؟

    در برنامه پنج ساله شرکت که سال ۹۱ شروع شده است، بالغ بر هفت هزار میلیارد تومان سرمایه گذاری پیش بینی شده است که بخشی خارج از کشور است، اما به خاطر تحریم و مشکلات اقتصادی سعی کرده ایم خیلی آرام و محرمانه این کار را انجام دهیم. این از اولویت های ما خواهد بود.

    تلفن همراه و رشد شتاب آلودی که از آن جا مانده ایم

    روزهایی که هنوز مردم نمی دانستند تلفن همراه چیست، در وزارت پست و تلگراف و تلفن وقت، طرح هایی شروع شده بود که نخستین شبکه تلفن همراه ایران راه اندازی شود، اما حتی اهالی مخابرات هم تفکری بیش ازخدمات تلفن ثابت به همراه قابلیت جابه جایی اندک در ذهن نداشتند و چیزی در حد بیسیم گسترده در فکرشان نبود. برای همین در طرح ریزی اولیه مخابرات سیار از همان الگوی تلفن ثابت و شماره بندی استانی استفاده کردند و برای همین شماره ها بعد از مدت کمی که همه با ۰۹۱۱ شروع می شد به شمارهای جدید با پیش شماره های مختلف تبدیل شد. تغییر شماره ها به خاطر گسترش شبکه که در تلفن ثابت همچنان رخ می دهد در تلفن همراه دیگر ممکن نبود، اما نمونه خوبی برای بیان تفکر قدیمی مخابرات کشور بود.

    در سال های ابتدایی که تلفن همراه راه اندازی شده بود امکان برقراری تماس فقط در نقاط خاصی از شهر میان ساعت ۸ صبح تا ۸ شب مقدور بود و تنها سرویس ارائه شده نیز همان مکالمه صوتی بود. اما کسی به تغییر شماره یا محدودیت زمان و مکان و حتی گرانی آن توجه نمی کرد تا این که در سال های بعد با تغییرات تکنولوژی و ارزان تر شدن امکانات مخابراتی و همچنین احساس نیاز به این وسیله ارتباطی یکباره تغییر بزرگی در شکل این صنعت و جامعه رخ داد. بعضی کشورها صنعت تلفن همراه را به گونه ای حمایت و هدایت کردند که اقتصاد ملی آنها به شرکت های تلفن همراه وابسته شد، برخی نیز به واسطه گری و اپراتوری در سایر کشورها روی آوردند تا سود را به داخل کشورشان منتقل کنند و برخی نیز مثل دولت نهم و دهم به این حوزه فقط به چشم قلک پر پولی نگاه کردند که هر چه بر می داشتند باز هم پول در آن بود. این دیدگاه دولت قبلی باعث شد نیاز به استفاده از خدمات نوین مبتنی بر کاهش هزینه در جامعه رواج نیابد و مانند تلفن ثابت بتوانیم از تلفن همراه، مکالمه و نهایتا خدمات پیامک بخواهیم. با وجود این هنوز برای جهش به سمت نسل های بعدی فناوری تلفن همراه و ارتقای شکل استفاده از خدمات زمان هست، اما این کار به سرمایه گذاری واقعی و همفکری دولت و اپراتورها نیاز دارد تا علاوه بر ارائه خدمات در کشور به فکر صادرات خدمات تلفن همراه باشیم و کشور را به یک اردوگاه چند میلیونی با خدمات محدود تبدیل نکنیم. همچنین راه ارائه خدمات گسترده و سرویس های ارزش افزوده متعدد روی تلفن همراه را باز کنیم و مانند دنیا، گوشی تلفن همراه را به یک فراگوشی تبدیل کنیم؛ گوشی که زندگی بی آن دشوار و حتی غیرممکن است.

    سعید نوری آزاد/ جام جم



    دیدگاه شما

    پاسخ دهید