• وبلاگ شخصی من در بر گیرنده نوشته‌ها، تالیفات، نظرات و فعالیتهای شخصی من در حوزه‌های روزنامه نگاری اقتصادی ، مدیریت و مشاوره رسانه ، برنامه سازی و تحلیلهای فناوری اطلاعات و کمی هم موضوعات شخصی است. تا اتمام کار ظاهرسازی سایت راه باقی است، فعلا باید شکل نهایی مشخص شود، تا آن  زمان سعی میکنم کمتر مطلب متفرقه بنویسم. شما هم صبور باشید و راهنما …


  • موانع تا وقتی مانع هستند که اونها رو مانع بدونی، اگه اونها رو یک مرحله از مسیر بدونی دیگه مانع نیستن …


  • از این دسته، بیشتر مطلب بخوانید ...

  • و گفت: آزادمردی دریائیست به سه چشمه، یکی سخاوت، دوم شفقت، سیم بی‌نیازی از خلق و نیازمندی به حق.
    .
    – تذکره الاولیا ، ذکر ابوالحسن خراقانی


  • از این دسته، بیشتر مطلب بخوانید ...
  • از غیر دیدن …

    و گفت: داوری کافری‌ست و از غیر دیدن شرک است و خوش بودن فریضه است.

    – تذکره الاولیا، ذکر شیخ ابوسعید ابوالخیر


  • از این دسته، بیشتر مطلب بخوانید ...
  • تحلیل و بررسی مطبوعات ارتباطات

    از این هفته سه شنبه‌ها، ساعت ۷ شبکه ۷ ( آموزش) برنامه زنده برخط
    با اجرای آیتم تحلیل و بررسی اخبار و مطبوعات فناوری در خدمت دوستان هستم
    دوستان مطبوعاتی نشریه و یا گزارشهاشون رو برام ارسال کنن تا در این برنامه ازش یاد کنیم . حجم بالای کاری ممکنه اجازه نده به همه مطالب دوستان شخصا سر بزنم . پس برام بفرستید . به این ایمیل :azad@titr1.net

    سعید نوری آزاد نویسنده و دبیر برنامه برخط - شبکه آموزش

    سعید نوری آزاد نویسنده و دبیر برنامه برخط – شبکه آموزش

    سعید نوری آزاد نویسنده و دبیر برنامه برخط - شبکه آموزش

    سعید نوری آزاد نویسنده و دبیر برنامه برخط – شبکه آموزش


  • از این دسته، بیشتر مطلب بخوانید ...
  • خبر درگذشت مهدوی کنی گاف خبری بود یا حرفه‌ای گری رسانه‌ای؟

    آیت الله مهدوی کنی درگذشت …

    خبر درگذشت مهدوی کنی گاف خبری بود یا حرفه‌ای گری رسانه‌ای؟

    خبر درگذشت مهدوی کنی گاف خبری بود یا حرفه‌ای گری رسانه‌ای؟

    این تیتری بود که بسیاری سایتهای زرد و صفحات شبکه‌های اجتماعی ن را کشفی عظیم از خزانه گافهای رسانه ای برداشت کرده و منتشر کردند.
    اما این خبر یک خبر واقعی نیست ( ایشان هنوز در قید حیات هستند)، فقط اشتباها بر روی خروجی خبرگزاری نمایش داده شده است.
    دلیل نوشتن اینچنین خبری چیست؟ آیا این سایت منبع خاصی در اختیار داشته و خبر رسیده و حالا تکذیب شده به دلایل خاص؟
    در کار رسانه ای مخصوصا رسانه‌های آنلاین سرعت در انتشار مطلب یک مزیت به شمار میرود و گاها بصورت افراطی بر سر آن مسابقه است و نیروهای بخشهای آنلاین و خبرگزاریها بر سر همین موضوع استرس عظیمی دارند.
    در برخی موارد که میشود اتفاقات مهمی را پیش بینی کرد خبرها را پیشنویس می‌کنند و به شرح و بسط آنها میپردازند، که خبر فوق یکی از همین موارد است .
    حتی در رسانه های حرفه ای مستندهای تصویری و گزارش و مصاحبه هایی برای موارد خاصی تهیه میشود که آنها را در روز و ساعتی مشخص که حادثه رخ میدهد منتشر کنند .
    نتیجه برای مخاطبین عمومی : هیچ وقت جوگیر سرعت و حجمه اخبار نشوید
    نتیجه برای همکاران رسانه : نتیجه برای مخاطبین عمومی + یخورده دقت کنید.


  • از این دسته، بیشتر مطلب بخوانید ...
  • دست گاه …

    جریان سرد هوایی که از ورودی مترو خارج میشد وسوسه ادامه مسیر با مترو را بر بقیه وسوسه‌ها چیره کرد، تازه وقتی پله های سرد مترو تمام شده و پای سکوی قطاری که نیامده بود رسیدم فهمیدم چقدر کف پاهایم درد میکند، عادت داشتم ، هم به پیاده روی و هم به درد کف پا و کمر، کمی هم خوابم گرفته بود، از صبح چیزی نخورده بودم که بشود اسمش را وعده عذایی گذاشت، صبح عجله داشتم و ظهر هم جایی که بودم غذایش زیادی چرب بود و بوی ماهی میداد، با چای و شیرینی خودم را مشغول کرده بودم تا برسم به خانه، سکو کمی شلوغ بود و تا قطار برسد هم کمی شلوغتر شد، درب قطار درست جلوی صورتم ایستاد، فکر کردم نشانه خوش شانسی است، اما جمعیت متحدا هلم داد وسط مترو، صندلی خالی گیرم نیامد، لاجرم از میله سرد مترو آویزان شدم، حوصله هیچ کاری نداشتم و خیره شدم به مسافرها، از بغل دستی من تا انتهای سالن  بغیر از آنهایی که خواب بودند تقریبا همه سرشان توی موبایل بود، یکی بازی میکرد، یکی دنبال نمیدانم چه میگشت، آن یکی مخ منشی قبلی شرکتشان که با ریس دعوا کرده بود را با صدای بلند میزد و خلاصه هر کسی مشغولیتی داشت توی همان یک کف دست دلخوشی، صدای بیب بیب یک گوشی دیگر سرم را گرداند به طرف انتهای سالن، سنگینی نگاهی مرا به سوی خود خواند، صاف نگاه کردم به یک جفت چشمی که نگاهم میکرد، یک جفت چشم خوشرنگ با آرایشی که حداقل دو سه تا رنگ تویش بود، یا حداقلمن اینطور متوجه شدم، شاید رنگها مال خودش بود، هر چه بود قشنگ بود، موهای خرمایی رنگ و روسری طیف کم رنگی از صورتی که وسطهای سر گیر کرده بود و انگار یک سفره ماهی صورتی پریده بود روی سرش و دستهایش را گرفته بود زیر چانه او، متوجه نگاه من که شد نگاهش را دزدید، گذاشتم به حساب اتفاق، کیفم روی دوشم سنگینی میکرد ، حتی حال جابه جا کردنش را هم نداشتم ، اما ایستگاه بعد پیاده شدن چند مسافر ناگزیر جابه جایم کرد، دیدم از‌آنهمه موبایل به دست حس خوبی نداشتم ، دست کردم تو کیفم و یک کتاب بیرون آوردم، سر جابه جا شدن متوجه شدم تقیربا کنارش قرار گرفتم ، این سری نگاهش به من نبود، داشت ردیف مسافرای موبایل به دست رو نگاه میکرد ، دست اون هم هیچی نبود ، یعنی یه عینک بزرگ و رنگی دستش بود ، برای خودش ملونی بود، نگاهم به پایین مانتوش هم افتاد که مثل نیمه بالاش که شروعش مشخص نبود انتهای مشخصی هم نداشت، چند تا تیکه بالا و پایین و با برشهای مختلف ، الان غیر از مانتوی مدرسه و کارمندی دیگه مانتوها مثل قدیم نیست ، قبلا میشد گفت پایین اینجاس، اما الان نه ، حتی پشت و روش رو هم نمیشه تشخیص داد، همه هم که شدن یه اندازه و یه شکل، با فرق چندتا مارک، شروع کردم خواندن، کتاب جدید نبود ولی دوست داشتم بخوانم ، مثل همیشه سعی میکنم کتاب توی کیفم با جیبم باشد، آن روز کتاب مدیر مدرسه جلال دستم بود، چند وقتی هست که توی کیفم مانده و گه گداری که توی مترو یا ماشین وقت کنم بازش میکنم از سر علامتی که گذاشته ام میخوانم، آخرهای داستان تصادف معلم کلاس چهارم بودم که سنگینی نگاهی سرم را در خود گرفت، داشت نگاهم میکرد ، یعنی داشت سعی میکرد ببیند چه میخوانم ، منهم آخر پاراگراف را بلند خواندم: “از طرف یارو آمریکاییه آمده اند عیادتش و وعده و وعید که وقتی خوب شد ، در اصل چهار استخدامش کنند و  بازبان بی زبانی حالیم کرد که گزارش را بی خود داده ام و حالا هم داده ام ، دنبالش نکنم و رضایت طرفین و کاسه ی از آش داغ تر و از این حرف ها …خاک بر سر مملکت .” …
    بیشتر…


  • از این دسته، بیشتر مطلب بخوانید ...
    • مدیری که قبل از انتشار مصاحبه‌اش برکنار شد!

      http://www.jamejamonline.ir/Media/Image/1392/08/25/635201855675460656.jpg

      اسمش را تصادف بگذاریم، دست روزگار، اتفاق یا هر چیز دیگر، محمدحسن کرباسیان که تا زمان انجام کارهای فنی این مصاحبه مدیرعامل پست بود، جای خود را به حسین مهری داد. لذا به همین سادگی اظهارات حاکمیتی جای خود را به اظهارات کارشناسی یا برنامه هایی داد که اکنون شکل آرزو به خود گرفته و امید است مدیرعامل بعدی آنها را پیش ببرد.

      وقتی این تغییر پیش آمد دو راه وجود داشت؛ راه اول، دست نگه داشتن از درج این گفت وگو و موکول کردن آن به آینده بود و راه دوم، تغییر حقوقی شخصیت مصاحبه شونده و درج اظهارات وی. پس از سبک و سنگین کردن ها و بررسی ها سرانجام قرار بر انتخاب راه دوم شد.

      علت هم این بود که نقطه نظرات کارشناسی مدیرعامل قبلی حتما و لزوما به کار مدیرعامل جدید می آید و راهگشا خواهد بود. آقای کرباسیان در این گفت وگو نسبت به سرنوشت شرکت پست و روشی که برای خصوصی شدن آن در دولت قبل برگزیده شده و اکنون در دستور کار مجلس است، هشدار داده است.

      به زعم وی سپردن کامل پست به بخش خصوصی تجربه ای ناکام خواهد بود که در سایر کشورهای دنیا بویژه کشورهای غربی که پیشتاز خصوصی سازی در همه زمینه ها بوده اند نیز شکست خورده است. جالب است که میزان این شکست خوردن تا به آنجا بوده که باعث پس گرفته شدن شرکت پست از خریدار آن شده است.

      مدیرعامل قبلی پست پیشنهاد می کند باید در روش کنونی مورد نظر در واگذاری شرکت پست تجدیدنظر کرد که آزموده را آزمودن خطاست.

      وی همچنین اظهار امیدواری کرده است مجلس حرف کارشناسی موجود درباره مضرات روش کنونی خصوصی سازی پست را بشنود؛ وظیفه ای که به نظر می رسد بر دوش مدیرعامل جدید شرکت پست قرار گرفته است.

      در نهایت نیز جای امیدواری است راه شرکت پست به عنوان یکی از دستگاه های مهم کشور که ارتباط مستقیم و کاملی با مردم دارد، رو به تعالی پیش برود و کمیت و کیفیت خدمات آن به مردم متحول شود.

      سعید نوری آزاد

      شرکت پست نباید خصوصی شود بیشتر…


    از این دسته، بیشتر مطلب بخوانید ...
    تیتر آزاد...

    و گفت: آزادمردی دریائیست به سه چشمه، یکی سخاوت، دوم شفقت، سیم بی‌نیازی از خلق و نیازمندی به حق.
    .
    – تذکره الاولیا ، ذکر ابوالحسن خراقانی


    گفتگو با علی مطهری ، رئیس کمیته مخابرات مجلس
    تناقض در‌ قوانین حوزه ارتباطات
    http://ictna.ir/images/motahari.jpg
    ارتباطات یکی از موضوعات فراگیر در زندگی امروز است. ما حتی اگر بخواهیم هم نمی‌توانیم در زندگی شهری و نیمه ‌شهری از ارتباطات جدا شویم. در این میان موضوعاتی مانند دسترسی، هزینه و کیفیت ارتباطات باعث می‌شود توسعه یافتگی سرعت بگیرد یا معکوس حرکت کند.

    در کنار صنعت مخابرات ـ که یکی از پول‌سازترین صنایع عصر حاضر است – موضوعات وچالش های اقتصادی زیادی پیش می‌آید که در کشور ما به دلیل واقع شدن در مرحله خصوصی ‌سازی، جامعه و دولت را درگیر واکنش‌هایی می‌کند.

    برای رسیدن به دیدگاهی روشن از وضعیت برخی موضوعات اساسی ارتباطات کشور با علی مطهری، نماینده مردم شبستر و رئیس کمیته مخابرات مجلس شورای اسلامی گفت‌وگو کرده‌ایم که در ادامه می‌خوانید.


    تا به حال شده مواردی را که در کمیته مخابرات پیگیری می کنید با بن‌بست مواجه شوند؟

     

    طبیعی است در جامعه به شفافیت در تمام زمینه‌ها نیاز داریم، اما بعضی جاها ترمزما را می‌کشند. مجلس جایی است که همه در مقابل آن باید پاسخگو باشند. باید شفاف‌‌سازی بشود. غیر از مجلس کجا می‌توانیم مسائل را مطرح کنیم؟ اما در برخی زمینه ها به بن‌بست می‌رسیم.

     

     

     

    یعنی به نظر شما ها بعضی نهادها از مجلس قدرتمندتر هستند؟

     

    از نظر قانونی نباید باشند، ولی هستند.

     

     

     

    عملکردشان را نمی‌توانید به صورت قانونی پیگیری کنید؟

     

    برخی افراد و اشخاص حقیقی و حقوقی، خودشان را بالاتر از قانون می‌دانند و این در جامعه واضح است. وقتی قوانین مصوب مجلس را که به تایید شورای نگهبان هم رسیده اجرا نمی‌کنند، بدیهی است جاهایی وجود دارد که فراتر از مجلس عمل می‌کنند. ولی باید بگویم نظر من با نظر مجلس یکسان نیست. تفکیکی باید بین اینها ایجاد کرد که این دو تا از هم مشخص شود.

     

     

     

    یعنی مشکل از خود مجلس است؟

     

    بعضی اوقات کاری که برخی نماینده‌ها می‌کنند ارتباطی با وظایف آنها ندارد. وقتی نماینده مجلس ۹۰ درصد از کارهایش به وظایفش هیچ ربطی ندارد ما چه می‌توانیم بکنیم.

     

     

     

    نمونه‌ای که در قانونگذاری از این اتفاق‌ها افتاده باشد می‌توانید بگویید؟

     

    بحث رگولاتوری یکی از آنها بود و به نظر من جای طرح داشت، اما مسائلی مطرح شد که موضوع را از مسیر اصلی منحرف کرد و حتی از مسیر کارشناسی هم خارج شد یا مثلا قرار بود لایحه جامع ارتباطات را بیاورند که هنوز هم نیاورده‌اند. مورد دیگر هم در بحث خصوصی‌سازی بود که به نوعی مجلس را به حاشیه کشید.

     

     

     

    اما برویم سراغ بحث خودمان. وضعیت ارتباطات را در کشور بویژه در حوزه تلفن همراه چگونه ارزیابی می‌کنید؟

     

    ما دوست داریم میزان قطعی ارتباطاتمان نزدیک به صفر شود تا رضایت‌مندی مردم بالا برود، اما مشکلاتی در این زمینه داریم که درصدی از آن را باید بپذیریم. این درصد در قرارداد سطح سرویس مشخص می‌شود، مثلا مشترک می‌تواند بگوید اگر تلفن من هر ماه هم یک روز قطع شود من حساسیت ندارم، ولی مشترک دیگری می‌گوید اگر تلفن من یک ثانیه هم قطع شود برای من مساله‌ساز است. در آن صورت این سطح را مشترک و اپراتور تعیین می‌کنند و براساس آن به همدیگر سرویس واگذار می‌کنند و در نهایت مشترک براساس آن هزینه می‌دهد.

     

     

     

    یعنی تعرفه‌های ارتباطی شناور باشد؟

     

    به نظرم ما باید به مردم سرویس عادلانه بدهیم. به این معنی که خط تلفن ثابت و موبایل را به سطوح مختلف سرویس تبدیل کنیم که این سرویس‌ها براساس نیاز افراد تعیین بشود. برای مثال اگر بانک در کار شبکه‌اش یک لحظه اختلال باشد چه می‌شود؟ یا در موضوع دسترسی به دیتا مهم‌تر هم می‌شود. خودتان فکر کنید اگر یک روز روزنامه شما منتشر نشود چند هزار حرف پشت سرش در می‌آید؟ این موضوعات مهم است و باید مشخص شده باشد.

     

     

     

    این ایده‌آل‌ها که گفتید خیلی خوب است و باید منتظر اجرای قانون پنجم بود، اما چیزی که مطرح است این که الان مردم چه کار کنند.

     

    در مورد کیفیت چند موضوع مطرح است که پیچیدگی دارد، اما خود مشتری باید این را طلب کند تا اپراتور هم به او این سرویس را بدهد. باید عرصه دسترسی رقابتی باشد تا سرویس‌ها خوب باشند. در زمینه مخابرات هم همین طور است و با آمدن اپراتور سوم بیشتر به چشم خواهد خورد. الان ما می‌بینیم که با ۲ تا شدن اپراتورها بالاخره رقابت چشمگیری بین اینها هست.

    با این حال رقابت یک مشکل ریشه‌ای دارد و زیاد شدن اپراتور لزوما رقابت نمی‌آورد و بعضی جاها ما خودمان عوامل رقابت را بسته‌ایم. در یک فضای بسیار محدود ۲ یا ۳ اپراتور قرار است با هم چه کار کنند؟ در نتیجه مردم هم بهترین سرویس‌ها را نمی‌توانند بگیرند.

    بعضی وقت‌ها هم قوانین مشکل دارند. به عنوان مثال وقتی قانون اصل ۴۴ را می‌نوشتند باید تکلیف رگولاتور را هم مشخص می‌کردند تا ابهامات امروزی که الان بین این دو مجموعه است پیش نیاید.

     

     

     

    شما پیش از این موضوع استقلال رگولاتوری (سازمان ناظر بر فعالیت اپراتورهای تلفن) را پیگیر بودید. چه شد که موضوع مسکوت ماند؟

     

    هنوز هم اعتقادم همین است، اما دوستان از بعضی مراجع آمدند مشکلات احتمالی استقلال رگولاتوری از وزارت ارتباطات را متذکر شدند. لذا خیلی از همکارهای ما احساس کردند این کار را ادامه ندهند و دیدیم ادامه این قضیه امکان ندارد و طبیعتا مسکوت گذاشتیم.

     

     

     

    بالاخره رگولاتور می‌خواهد مستقل عمل ‌کند یا خیر؟ تکلیفش با شورای رقابت چطور می‌شود؟

     

    همه افراد متخصص معتقد به استقلال رگولاتور هستند، اما آن حالتی که ما داشتیم متفاوت از الان است. ما ۳ سال پیش این قضیه را پیگیری ‌کردیم و مخابرات در وزارت ارتباطات بود که به نوعی ما احساس کردیم مخابرات در کار رگولاتور اعمال نظر می‌کند که همین مساله ضرورت استقلال رگولاتور را از وزارت ارتباطات بیشتر نشان می دهد.

    در حال حاضر قوانین بویژه اصل ۴۴ و قانون اختیارات وزارت ارتباطات که سازمان رگولاتوری در درون آن است یک نوعی همپوشانی با هم دارد و به نوعی ابهام دارند و خیلی قابل تفکیک نیست. وجود این دو قانون و مجموعه در کنار هم تضادهایی ایجاد کرده و خواهد کرد. باید میان این دو قانون جمع‌بندی و در مجلس تصمیم‌گیری شود. اما فعلا این فضا را در مجلس نمی‌بینم که به آن بپردازم.

     

     

     

    شورای رقابت می‌گوید اپراتورها برای تعرفه از رگولاتور تبعیت نکنند. تکلیف این اپراتورها کی مشخص می‌شود ، بالاخره چه نهادی باید بر آنها نظارت کند.

     

    به نظر می‌آید چون رگولاتور ارائه‌کننده پروانه است به اجبار باید با رگولاتور هماهنگ شوند. از طرف دیگر، شورای رقابت هم این اختیار را دارد، اما این تناقض همچنان هست.

    ما خیلی جاها قوانین‌مان از این اشکالات دارد، اما مشکل ما فقط قوانین نیست، بلکه، اجرایی و مقاومت در برابر تغییرات است.

    خود شورای رقابت کی تشکیل شد ؟شورای رقابت از آن زمان که قانونش ابلاغ شده بود باید تشکیل می‌شد، اما نشد.

     

     

     

    به نظر شما قیمت‌گذاری سهام مخابرات منصفانه بود؟

     

    نه. اگر بود سهام مخابرات اینقدر رشد نمی‌کرد.

     

     

     

    یعنی ارزان‌فروشی کردند؟

     

    ۵ درصد سهام به طور عام عرضه شد. بعد از واگذاری این ۵ درصد کدام سرمایه‌گذاری در مخابرات انجام شده که قیمت آن اینقدر بالا رفته؟ ما که خودمان فنی هستیم می‌دانیم سرمایه‌گذاری‌ها قبل از واگذاری انجام شده بود.

    من نمی‌خواهم واگذاری مخابرات را زیرسوال ببرم. از این بحث‌ها دیگر گذشته‌ایم، اما معایب بیان این موضوع بیشتر از محاسنش بود.

     

     

     

    به نظر شما رگولاتوری با وضعیت فعلی موفق بوده است؟

     

    بله، به نظر من بوده، اما اشکالات قابل توجه هم داشته و اگر به آن نمره‌ای بدهیم نمره قبولی می‌گیرد.

     

     

     

    در تحقیق و تفحص از مخابرات قبل از خصوصی شدن آن می‌توان ایرادی گرفت؟

     

    کار مجلس در این ارتباط تمام شد و به قوه قضاییه هم منعکس کردیم و قوه قضاییه براساس ضوابط خودش بررسی خواهد کرد. از مجلس هم هر چقدر کمک بخواهند دریغ نمی‌کنیم تا آنها هم اعلام نظر کنند. اما عمده بحث ما در زمینه اشکالات مخابرات، مساله‌ خصوصی‌سازی بود.

     

     

     

    داستان اپراتور سوم، داستانی طولانی شده است. از قضیه اخراج طرف اماراتی تا حذف شرط سرمایه‌گذار خارجی که شما خودتان پشت قضیه بودید. مشکل چه بود؟

     

    من در کاری که رگولاتور انجام داد مشکلی نمی‌دیدم، اما دوستان از واگذاری کار به امارات ناراحت بودند، ولی مشکل این بود که اگر نگرانی در این رابطه از قبل بوده است، چرا پیش از برنده شدن اپراتور اماراتی به این فکر نیفتاده بودیم. دوستانی که از مجموعه‌های امنیتی و سیاسی کشور در واگذاری اپراتور سوم نقش داشتند باید گوشزد می‌کردند.

     

     

     

    شما به حضور خارجی‌ها اعتقاد دارید؟

     

    مطهری: اتکا به خارجی‌ها در همه امور به نظر من مردود است. ما خودمان توانایی داریم که اپراتور تشکیل دهیم. حالا اگر تجهیزات فنی این سیستم‌ها را نداریم، می توانیم از سرمایه‌گذاریا شرکتی که فقط به ما تجهیزات بدهد آنها را بخریم

     

    یک نکته کلی می‌گویم. اتکا به خارجی‌ها در همه امور به نظر من مردود است. ما خودمان در واقع توانایی داریم که اپراتور تشکیل دهیم. حالا اگر تجهیزات فنی این سیستم‌ها را نداریم می توانیم از شرکت سرمایه‌گذار یا شرکتی که فقط به ما تجهیزات بدهد آنها را بخریم. البته اگر سرمایه‌گذار خارجی بیاوریم به نفع کشور ماست، ولی با ملاحظات خاص سیاسی و امنیتی. در کل ما تاکیدمان بر توان داخلی است.

     

     

     

    تاخیر بیشتر از یک سال و نیم اپراتور سوم از زمانی که قانونگذار تعیین کرده بود چه نتیجه‌ای خواهد داشت؟

     

    زمان‌بندی‌ها به هم خورده است، یعنی اگر ارائه نسل‌سوم را از دیدگاه اپراتور اول و دوم مقایسه کنیم این زمان تمام شده، ولی اگر از روز واگذاری تعیین کنیم ممکن است به مشکل دیگری بخوریم و آن این است که اپراتور اول و دوم می‌گویند زمان آن محدودیت ما تمام شده و ما باید خدمات نسل سوم ارائه کنیم که با این کار اپراتور سوم دیگر از توجیه می‌افتد.

     

     

     

    فکر می‌کنید اپراتور سوم تعهدی برای سریع انجام دادن کار دارد؟

     

    باید کمک کرد که پا بگیرد. نمی‌شود به صورت قهری با آن برخورد کرد، اما باید تعهداتش را براساس پروانه‌اش انجام بدهد. اگر ندهد رگولاتور می‌تواند برخورد کند.

     

     

     

    وضعیت صنایع تجهیزات ارتباطی در ایران را چطور می‌بینید؟

     

    در تولیدات داخلی وضعیت خوبی نداریم. تولیدکننده‌های ما عملا از رده خارج و به بهره‌بردار و نگهدار تبدیل شدند که بعضی وقت‌ها هم آنها را به صورت غیرمستقیم از مدار خارج می‌کنند. این واقعیتی است که در کشور رونق سال‌های ۸۰، ۸۱ و ۸۲ را نداریم. این مشکل از کجا ناشی شد؟ آیا واردات مشکل‌ساز شد؟ حتی اگر فراتر از تجهیزات مخابراتی برویم در خصوص خودرو و موارد دیگر هم همین است که ما نمی‌توانیم واردات را به صفر برسانیم. حتی بعضی جاها توجیهی در تولید نداریم. باید وارد کنیم.

    به نظر من باید در استراتژی صنعتی مشخص کنیم که ما می‌خواهیم چرخ صنعت را در کشورمان حفظ کنیم یا نه. در بحث صنایع مخابراتی فناوری اطلاعات می‌خواهیم تولید داشته باشیم یا نه. اگر می‌خواهیم، بعضی از مباحث را باید حل کنیم. ما با پیشرفت فناوری روبه‌رو هستیم و باید بدانیم برخی از این فناوری‌ها را نداریم و به توان داخلی آن نمی‌توانیم تکیه کنیم. با این همه فکر می‌کنم فناوری اطلاعات بهترین زمینه برای کار در سال جهاد اقتصادی است.

     

     

     

    در خیلی از کارخانجات خصوصی و شبه‌دولتی تولید به شبه تولید تبدیل شده و با مونتاژ و امثال آن، کالا وارد بازار می‌کنند. این قابل پیگیری نیست؟

     

    اگر مونتاژ باشد یک قدم جلوتر هستیم. به آن صورت‌ مونتاژ نداریم. حداقل کار مونتاژ را در کشور انجام دهند بد نیست، اما آن را هم انجام نمی‌دهند. ما خوشحال می‌شویم تولید اصلی ما بعضی جاها بر پایه فناوری است. به عنوان مثال خیلی جاها ما وایرلس را جایگزین کابل کردیم، اما چقدر توان تولید داشتیم؟ شرکت‌های چینی قبل از این که صنایع داخلی حرکت کنند بازار را می‌گیرند.

     

     

     

    این روند تا کی ادامه دارد؟

     

    ما باید استراتژی داشته باشیم که نداریم. بسیاری از شاخص‌های تولید ما با هم نمی‌خوانند و این شعارها بعضی جاها حالت عوامفریبی پیدا می‌کنند.

     

     

     

    در مورد قاچاق تلفن همراه چطور؟ آیا مشکلی را که تعرفه ایجاد کرد می‌توان با مرزبانی حل کرد؟

     

    به برخوردهای فیزیکی خیلی اعتقاد ندارم. چطور می‌توانیم جلوی قاچاق را بگیریم؟

    در نانوایی‌ها مشکلات حادی داشتیم که آرد فروخته می‌شد، اما با یارانه‌ها این مساله منتفی شد. تحولات این شکلی لازم است که خود به خود قاچاق معنی نداشته باشد.

     

     

     

    به نظر شما تعرفه‌های مخابراتی در مقابل خدماتی که مردم می‌گیرند منصفانه است؟

     

    در زمینه تلفن ثابت به نظرم کم است و به خاطر همین مشکلات تلفن ثابت بازدهی خوبی ندارد، ولی در زمینه تلفن همراه برعکس این است. هزینه‌هایی که از مردم می‌گیرند بالاست و از نظر مادی قابل بحث است. به نظرم حداقل کاری که می‌شود این است که با چنین تعرفه‌هایی تا چند سال دیگر نباید تغییر نداشته باشیم.

     

     

     

    در اعتباری‌ها چطور؟

     

    بله، تعرفه آنها هم زیاد است.

     

     

     

    تغییر قیمتی که در دولت قبل در اس‌ام‌اس اتفاق افتاد چطور؟

     

    آن هم در گزارش ما آمده است.

     

     

     

    استدلالی نداشتند برای این کار؟

     

    استدلالی کردند که به خاطر رواج زبان فارسی بودکه یک توجیه منطقی است، اما چون طبق روال قانونی نبوده ما ایراد گرفتیم.

     

     

     

    به نظر شما نتیجه چه می‌شود؟

     

    ما مسوول نیستیم.

     

     

     

    همیشه در دادگاه برای هر متهمی نتیجه‌ای مترتب می‌دانند. نتیجه این بررسی قرار است چه بشود؟

     

    تشخیص با قوه قضاییه خواهد بود.

     

     

     

    پس در این موارد اصولا قرار نیست نتیجه گرفته بشود؟ اگر رای بر تخلف مخابرات بود هزینه‌ها به چه کسی برگشت داده می‌شود؟

     

    اگر حقی تضییع شده باید برگردد.

     

     

     

    تغییر سرعت اینترنت خانگی (یعنی همان محدودیت ۱۲۸ کیلو بیت) چرا به نتیجه نرسید؟

     

    در ماده ۴۶ قانون پنجم آوردیم. قرار شد ابتدا شبکه امن داخلی ایجاد شود، آن وقت محدودیت نخواهیم داشت.

     

     

     

    آمار کاربران اینترنت در کشور چقدر است؟

     

    اگر ما کاربر دیال‌آپ را حساب کنیم وضعمان بد نیست. آیا این دیال‌آپ را هم حساب کنیم؟

     

     

     

    این را می‌خواهیم شما بگویید.

     

    مطمئنا دیال‌آپ در دنیا از آن تعاریف خارج شده، پس وضعمان خوب نیست.

     

     

     

    رگولاتوری اعلام کرده بود فقط یک میلیون و ۳۰۰ هزار کاربر اینترنت پرسرعت داریم؟

     

    بله، ممکن است.

     

     

     

    در ارائه اینترنت خانگی، شرکت‌های خصوصی کم‌کاری کردند یا مخابرات که دولتی بود؟

     

    به نظر من بخش عمده‌اش به عدم همکاری مخابرات در زمان دولتی بودن برمی‌گردد بخصوص در استان تهران، اما خود شرکت‌های خصوصی هم خیلی با برنامه نمی‌آمدند. برنامه اقتصادی نداشتند برنامه فنی قوی هم نداشتند. جاهایی اگر متقاضی کم بود یا منطقه فقیر بود کار نمی‌کردند. به نظرم اینها برای آینده برنامه‌ریزی نکردند. مخابرات هم پاسخگوی خوبی نیست و مردم را خسته می‌کند.

     

    سعید نوری آزاد
    جام‌جم



    دیدگاه شما

    یک پاسخ به “گفتگو با علی مطهری ، رئیس کمیته مخابرات مجلس”

    1. […] همین موضوع با علی مطهری ریس کمیته مخابرات مجلس مصاحبه مفصل داشتم […]

    پاسخ دهید